گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢٩ - ١٢/ ١ - ٤ گريه پيامبر صلى الله عليه و آله در نماز

١٢/ ١- ٣: حضور قلب پيامبر صلى الله عليه و آله در نماز

٣٥٦. امام على عليه السلام‌-

در بيان نماز پيامبر خدا صلى الله عليه و آله-: هر گاه به نماز مى‌ايستاد، چنان مى‌گريست كه از درون سينه‌اش آوايى مانند آواى جوشش ديگ بر پايه‌هاى اجاق شنيده مى‌شد[١].[٢]

٣٥٧. فلاح السائل‌-

به نقل از جعفر بن على قمى-: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه به نماز مى‌ايستاد، رنگ چهره‌اش از ترس خداى متعال، تغيير مى‌كرد.[٣]

١٢/ ١- ٤: گريه پيامبر صلى الله عليه و آله در نماز

٣٥٨. امام على عليه السلام‌-

در توصيف پيامبر خدا صلى الله عليه و آله-: ايشان از بيم خداوند عز و جل و نه [به خاطر] جرم و تقصيرى مى‌گريست، تا آن جا كه جايگاه نمازش تَر مى‌شد.[٤]

٣٥٩. امام على عليه السلام‌-

در توصيف نماز پيامبر خدا صلى الله عليه و آله-: آن قدر مى‌گريست تا بيهوش‌

[١]. الاحتجاج نيز شبيه به اين متن را نقل كرده كه در پايان آن آمده است:« هر گاه به نماز مى‌ايستاد، از سينه و درونش، آوايى از شدّت گريه چون آواز جوشش ديگ بر آتش، شنيده مى‌شد».

[٢]. إنَّهُ كانَ إذا قامَ إلَى الصَّلاةِ سُمِعَ لِصَدرِهِ وجَوفِهِ أزيزٌ كَأَزيزِ المِرجَلِ عَلَى الأَثافِيِّ؛ مِن شِدَّةِ البُكاءِ( الاحتجاج: ج ١ ص ٥١٩ ح ١٢٧، الخصال: ص ٢٨٢ ح ٢٧).

[٣]. كانَ النَّبِيُ صلى الله عليه و آله إذا قامَ إلَى الصَّلاةِ تَرَبَّدَ وَجهُهُ؛ خَوفاً مِنَ اللَّهِ تَعالى‌( فلاح السائل: ص ٢٨٩ ح ١٨٢، بحار الأنوار: ج ٨٤ ص ٢٤٨ ح ٣٩).

[٤]. كانَ صلى الله عليه و آله يَبكي حَتّى‌ يَبتَلَّ مُصَلّاهُ؛ خَشيَةً مِنَ اللَّهِ عز و جل مِن غَيرِ جُرمٍ( الاحتجاج: ج ١ ص ٥٢٨ ح ١٢٧، بحار الأنوار: ج ١٠ ص ٤٥ و ج ١٧ ص ٢٩٣).