گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٩ - ٧/ ٢ برخى از رازهاى نماز

٢٥٠. معانى الأخبار-

به نقل از عبد اللَّه بن فضل هاشمى-: از امام صادق عليه السلام معناى سلام دادن در نماز را پرسيدم.

فرمود: «نشانه امان و پايان يافتن نماز است».

گفتم: فدايت شوم! اين چگونه است؟

فرمود: «در ميان مردمان گذشته، هر گاه شخص تازه‌وارد بر آنان سلام مى‌داد، خود را از بدى‌اش در امان مى‌ديدند و اگر جواب سلام او را مى‌دادند، او نيز خود را در امان مى‌ديد. پس اگر سلام نمى‌داد، خود را در امان نمى‌ديدند و اگر جواب سلام را بر سلام دهنده، رد نمى‌كردند، او خود را در امان نمى‌ديد و اين، خوى عرب بود. پس سلام دادن، نشانه بيرون رفتن از نماز و حلال كردن گفتار است و امانى است براى نماز از آنچه به آن وارد شده و تباهش مى‌كند. سلام، نامى از نام‌هاى خداوند عز و جل است و آن از سوى نمازگزار بر دو فرشته خدا كه بر او گمارده شده‌اند، داده مى‌شود».[١]

---

[١]. سَأَلتُ أبا عَبدِاللَّهِ عليه السلام عَن مَعنَى التَّسليمِ فِي الصَّلاةِ، فَقالَ: التَّسليمُ عَلامَةُ الأَمنِ وتَحليلِ الصَّلاةِ. قُلتُ: وكَيفَ ذلِكَ جُعِلتُ فِداكَ؟

قالَ: كانَ النّاسُ فيما مَضى‌ إذا سَلَّمَ عَلَيهِم وارِدٌ أمِنوا شَرَّهُ، وكانوا إذا رَدّوا عَلَيهِ أمِنَ شَرَّهُم، فَإِن لَم يُسَلِّم لَم يَأمَنوهُ وإن لَم يَرُدّوا عَلَى المُسَلِّمِ لَم يَأمَنهُم، وذلِكَ خُلُقٌ فِي العَرَبِ. فَجُعِلَ التَّسليمُ عَلامَةً لِلخُروجِ مِنَ الصَّلاةِ وتَحليلًا لِلكَلامِ وأمنًا مِن أن يَدخُلَ فِي الصَّلاةِ ما يُفسِدُها. والسَّلامُ اسمٌ مِن أسماءِ اللَّهِ عز و جل وهُوَ واقِعٌ مِنَ المُصَلّي عَلى‌ مَلَكَيِ اللَّهِ المُوَكَّلَينِ بِهِ( معانى الأخبار: ص ١٧٦ ح ١، فلاح السائل: ص ٢٢٦ ح ١٢٧).