علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٦٥ - پژوهشی در بارۀ نامههای دعوت حضرت رسول

دعوت پیامبر گرامی اسلام مشاهده می‌شود.

تهدیدی

با نگاهی گذرا به نامه‌های دعوت پیامبر گرامی اسلام به ادبیات دیگری برمی‌خوریم. آن حضرت در راستای رسالت جهانی خویش مبتنی بر هدایت انسان‌ها، ادبیات
خویش را از مرحلۀ ارشادی فراتر برده و یا ادبیاتی کاملاً جدی مخاطبان را تهدید
نموده است.

انتقادی

سومین ادبیاتی که در نامه‌های دعوت پیامبر گرامی اسلام مشاهده می‌شود، ادبیاتی است که حکایت از لحن انتقادی آن حضرت دارد. حضرت در چندین نامه، از عقاید باطل و انحرافاتی که در دین مسیحت وجود دارد (در واقع شرک اعتقادی و عملی به خداوند تعالی) انتقاد نموده است. اوج لحن انتقادی حضرت در نامه‌ای که آن حضرت به زمامداران حمیر نوشته بود، مشاهده می‌شود.

تبلیغی

با توجه به این که مسئولیت اصلی نبی مکرم اسلام رساندن پیام خداوند به مردم است و این وظیفه‌ای است که خداوند متعال در سورۀ مائده، آیه٦٦ به آن حضرت محوّل فرموده‌اند به طوری که در آیۀ مذکور می‌خوانیم:

یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ؛

ای پیامبر، پیامی را که بر تو نازل شده به مردم برسان و گرنه رسالت خویش را به انجام نرسانده‌ای.

لذا مسألۀ تبلیغ دین از مهم‌ترین وظایف پیامبر گرامی اسلام به شمار می‌آمد؛ به طوری که عدم انجام آن به مانند آن بود که ایشان وظیفۀ نبوت خود را به انجام نرسانیده و رسالت خداوند را ادا نکرده باشند. لذا مقولۀ تبلیغ را در نامه‌های دعوت رسول خدا به وضوح می‌توان دید.

جدول شماره ٨: بررسی وضعیت ادبیات نامه‌ها