١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٥٠ - پژوهشی در بارۀ نامههای دعوت حضرت رسول

 

متن این نامه در منابع متعددی از کتاب‌های تاریخ اسلام ذکر شده است که برخی از مهم‌ترین آن منابع به ترتیب قرن عبارت‌اند از: ابن هشام[١] (م٢١٣ق)، مسعودی[٢] (م٣٤٥ق)، ابن اثیر[٣] (م٦٣٠ق)، جوزی[٤](م٧٥١ق)، دمیری[٥](م٧٤٢ق)، قسطلانی[٦] (م٨٥١ق) و حلبی(م ١٠٤٤ق).[٧]

١٠. نامه حضرت رسول به زمامداران عمان، جیفر و عبدالجلندی

بسم اللهِ الرَحمنِ الرَّحیم

من محمّد بن عبدالله اِلی جیفر و عبد ابنی‌الجلندی: سلامٌ عَلی مَنِ اتَّبَع الهُدی امَّا بَعْد؛ فَانّی اَدْعوکُما بِدِعایهِ الاسلامِ، اَسْلِما تَسلِما...[٨]

این نامه در بسیاری از کتاب‌های تاریخ اسلام ذکر شده است که برخی از آنها عبارت‌اند از:

ابن هشام[٩](م٢١٣ق)، مسعودی[١٠](م٣٤٠ق)، ابن شهر آشوب[١١](م٥٨٨ق)، ابن اثیر[١٢](م٣٦٠ق)، قَلقشندی[١٣](م٨٢١ق)، خفأجی[١٤](م٩٧٧ق)، حلبی[١٥](م١٠٤٤ق) و عبدالمنعم[١٦](معاصر).

١١. نامه حضرت رسول٦ به هلال بحرینی زمامدار بحرین

سلم اَنتَ فَانّی اَحمَدُ اَلَیکَ اللهَ الذّی لا اِلهَ اِلَّا هُوَ لا شریکَ لَهُ وَ اَدعوُکَ اِلیَ اللهِ


[١]. السیره نبویه، ج٤، ص٢٢٢.

[٢]. تاریخ یعقوبی، ج٢، ص٦٧.

[٣]. تاریخ الامم و الملوک، ج٢، ص٦٤٥.

[٤]. نصب الرایه لاحادیث الهدایه، ص٤٢٠.

[٥]. اعلام السائلین، ص٤٢٠.

[٦]. برای توضیحات بیشتر درباره این نامه رجوع شود به پاورقی ٥ (وثائق، ص١١٢).

[٧]. جمهره الرسائل العرب، ج١، ص٤٥.

[٨]. تاریخ الامم و الملوک، ج٢، ص٢٩٢.

[٩]. البدایه و النهایه، ج٤، ص٢٦٨.

[١٠]. زادالمعاد، ج٣، ص٦٣.

[١١]. مصباح المضیی فی کتاب النبی الامی، ج٢، ص٣١٤.

[١٢]. اعلام السائلین، ص١٣٤.

[١٣]. جمهره الرسائل العرب، ج١، ص٤٨.

[١٤]. السیره النبویه، ج٤، ص٢٧٩.

[١٥]. التنبیه والاشراف، ص٢٢٦.

[١٦]. اسد الغابه، ج٢، ص٣٤٤.