قدیمی‌ترین مصادری که نامه پیغمبر٦ را به کسری نقل کرده‌اند، به ترتیب قرن، ابن‌هشام[١] (م٢١٣ق)، احمد حنبل[٢](م٢٤١ق)، بخاری[٣](م٢٥٦ق)، یعقوبی[٤](م٢٩٠ق، به نقل از ابن هشام)، طبری[٥](م٣١٠ق)، مسعودی[٦](م٣٤٥ق)، باقلانی[٧](م٤٠٣ق)، ابن‌جوزی[٨] (م٥٩٧ق)، ابن‌اثیر[٩] (م٦٣٠ق) و ابن‌کثیر[١٠] (به نقل از ابن سعد م٧٥١ق) و از قرن هفتم به بعد این نامه از همان منابع اولیه نقل شده است.

٣. نامه پیامبر٦ به نجاشی دوم زمامدار حبشه

بِسم الله الرَّحمن الرَّحیم هذا کِتابٌ مِن النبیِ الی النجاشی؛ عَظیم الحَبَشه، سَلامٌ
عَلی مَنِ اَتَّبَعَ الهُدی و آمَنَ باللهِ وَ رَسوله، وَ اَشهَدُ اَن لا اِلهَ اِلا الله وَحدَه لا
شَریکَ لَهُ...[١١]

متن این نامه در تعداد کمی از منابع تاریخ اسلام نقل شده است که مهم‌ترین
آنها به ترتیب قرن عبارت‌اند از: ابن اسحاق[١٢] (م١٥١ق)، حاکم نیشابوری[١٣] (٤٠٥ق)، بیهقی[١٤] (م٤٨٥ق)، (هر دو به نقل از ابن اسحاق)، ابن‌کثیر[١٥] (م٧٧٤ق به نقل از
بیهقی از ابن اسحاق)، ابن‌طولون[١٦] (م٨٨٠ق)، زرقانی[١٧] (م١١٢٢ق) و زینی دحلان[١٨] (م١٣٠٤ق).

[١] استادیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات.

[٢]. سوره اعراف، آیه١٥٩.

[٣]. سوره احزاب، آیه٢١.

[٤]. الآصحَم و الاصحَمه هر دو استعمال شده ر ک. مکاتیب الرسول، ج٢، ص٤٣٢.

[٥]. همان، ج٢، ص٤٣٠.

[٦]. ا الطبقات الکبری، ج١، ص٢٥٩.

[٧]. تاریخ الامم و الملوک، ج٢، ص٢٩٤.

[٨]. اعجاز القرآن، ص١١٣.

[٩]. اعلام الوری، ص٥٦.

[١٠]. البدایه و النهایه، ج٣، ص٨٣.

[١١]. صبح الاعشی فی صناعه الانشاء، ج٦، ص٣٧٩.

[١٢]. الامتاع الاسماع، ص١٠٢١.

[١٣]. محمد و زمامداران، ص٨٠.

[١٤].، السیره النبویه، ج٤، ص٢٥٤.

[١٥]. المسند،ج٣، ص١٣٣.

[١٦]. صحیح، ج٤، ص٥٤.

[١٧]. تاریخ یعقوبی، ج٢، ص١.

[١٨]. تاریخ الامم و الملوک، ج٢، ص٦٦.