ما لبنان را با ايران از حيث مصالح و مفاسد جدا نمى‌دانيم، لكن نبايد كارى بكنيم كه نتوانيم هم لبنان را و هم ايران را نجات بدهيم، از اين كار اجتناب كنيم. اگر امروز تمام نظرها متوجه به لبنان بشود و تمام قدرتها و گويندگان از لبنان بگويند و تمام نويسندگان از لبنان بگويند، اين، توفيقى است براى امريكا كه ايران جنگ خودش را فراموش كرد.

و هم عراق را از دست مى‌دهد و هم لبنان را. نه مى‌تواند در عراق كارى بكند و نه مى‌تواند در لبنان. ما راهمان اين است كه بايد از راه شكست عراق دنبال لبنان برويم، نه مستقلًا.

شما ملاحظه كنيد اخيراً تمام رسانه‌ها- يعنى، تمامشان آنى كه من ديده‌ام- رسانه‌هاى گروهى راجع به جنگ عراق و ايران ديگر صحبتى نمى‌كنند، شايد يك كلمه بگويند؛ همه رفتند سراغ لبنان. همه راديوهايى كه قبل از اين حمله اين مرد، اين نامرد به لبنان آغاز شد، تمام حرفهايشان ايران بود و جنگ عراق. وقتى نقشه امريكا اين طور شد كه ايران را از جنگ عراق منصرف كنيد و برش گردانيد به آن جايى كه حساسيت دارد و آن، راجع به لبنان است، از آن روز، اين راديوها و گويندگان خارجى راجع به ايران و اين حرفها چيزى نمى‌گويند. شما بدانيد كه اين چيزى كه از عراق در چند روز پيش، از آن مجلس عراق صادر شد كه ما بلاد ايران را خالى مى‌كنيم، اين يك مسئله توطئه است؛ نه اينكه اينها مى‌خواهند خالى كنند، اينها مى‌خواهند تخدير كنند ما را و جوانهاى ما را از جبهه منصرف كنند و داوطلبانى كه بايد وقتى اعلام مى‌كنند كه ما، ده هزار جمعيت، بيست هزار جمعيت مى‌خواهيم، صد هزار مى‌روند اسم‌نويسى كنند، سردشان كنند كه نروند. وقتى نرفتند، عراق در اين مسأله ممكن است- خداى نخواسته- پيروز از كار در آيد. اگر عراق پيروز شد، مطمئن باشيد كه شما در لبنان هم هيچ كارى نمى‌توانيد بكنيد.

بايد ما اين نقشه‌اى كه امريكا كشيده است براى ما، خنثى كنيم. يعنى، همه گويندگان ما در سرتاسر كشور و همه ائمه جماعت ما در سرتاسر كشور، اين مسأله را بگويند، بگويند كه ما از راهى كه شكست عراق است، به لبنان برويم. عراق را نگذاريم سر جاى خودش بايستد و جمع كند قدرت خودش را و ديگران هم به او كمك كنند و مرزهاى خودش را قوى كند و بعد هم يك حمله ناگهانى به ما بكند، باز برگردد به آن چيزهايى كه از اول‌