و عمده اين است كه يك كشورى است كه شما از دهن چند تا اژدها بيرونش آورديد اينها، طرفين، همه‌شان اژدها هستند، يكيشان بدتر يكيشان از او بدتر، و الّا همه در بدى مثل هم هستند و شما الآن كشور خودتان را، اين ملت نجات داده و حالا هر گوشه‌ايش دست يك دسته‌اى افتاده است كه بايد درش كار كند. و مطمئن باشيد شمايى كه مى‌خواهيد، مايى كه مى‌خواهيم آن مسائل الهى و آن مقاصد الهى و مقاصد حق در ايران جايگزين آن باطلها بشود، خداوند با ما همراهى مى‌كند. وقتى كه ما يك همچو پشتوانه‌اى داريم [پيروزيم‌] و ملت ما را الآن مى‌بينيد، شما خيال مى‌كنيد مسأله عادى است كه يك ملت سرتاسرش يك مطلب را بگويد، اين مسأله عادى نيست، يك مسأله غيبى است؛ اين كه سرتاسر كشور يك وقت آدم ببيند كه هر جا هر صدايى بلند مى‌شود، آن چيزى كه در بندر عباس واقع مى‌شود، در آخر آذربايجان هم واقع مى‌شود همان مطلب، كى مى‌تواند همچو كارى را انجام بدهد؟ چه دستگاهى مى‌تواند؟ اين دستگاههاى بزرگ خارجى وقتى بخواهند يك چيزى را راه بيندازند، يك ميتينگى مى‌خواهند راه بيندازند، هزار جور زحمت دارد، باز هم نمى‌توانند آن طورى كه دلشان مى‌خواهد. شما يك كلمه مى‌گوييد، يك وقت مى‌بينيد سرتاسر كشور همه با هم همصدا هستند. اين يك دست غيبى است همراه ما و اين را حفظش بكنيد. حفظ به اين است كه خدمت را خالص كنيد براى خداى تبارك و تعالى‌. عقل اقتضا مى‌كند كه انسان زحمت كه مى‌كشد اين زحمت را براى خلق بكشد، همان زحمت را براى خالق هم بكشد، نتيجه‌اش هم در دنيا همان است. شما در اينجا كار مى‌كنيد، زحمت مى‌كشيد، قصدتان هر چه هست، آن مقدارى كه بايد به شما- مثلًا- از حيثيات برسد مى‌رسد، حالا عقل اقتضا مى‌كند كه خوب، ما وقتى كه اين طور است، چرا براى خدا نباشد. ما براى خدا هم كار بكنيم، هر مقصدى كه داريم بهتر به ما مى‌رسد، براى غير خدا هم كار بكنيم به ما مى‌رسد، لكن براى ما ضررهاى معنوى دارد. چرا انسان همه مسائل را، معنويات را نگيرد