صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٩٠ - ورود در خاك عراق براى دفاع از شهرهاى مرزى

دارد جمهورى اسلامى كه آنها هم از اين خواب گران برخيزند.

ورود در خاك عراق براى دفاع از شهرهاى مرزى‌

شما ملاحظه كنيد يك جمهورى [اى‌] كه براى تحقق اسلام و براى پياده كردن احكام اسلام تحقق پيدا كرد و يك ملتى كه سرتاسر او- الّا بعض گروهكهاى كثيف- براى اسلام همه چيز خودشان را دارند فدا مى‌كنند، چطور مورد تهاجم بعض حكومتها واقع شدند؛ مثل حكومت عراق؛ يعنى، حكومت غاصب عراق؛ يعنى، حكومت ظالم عراق؛ يعنى، حكومتى كه ملت عراق از او متنفرند و با سرنيزه دارد مردم را به جاى خودشان مى‌نشاند.

شما ببينيد كه اين حكومت فاسد به اسم اينكه شما ملت ايران مجوسى هستيد و فارس هستيد- و اين جرمى است كه شما فارس هستيد- و به اسم عربيّت و سردار قادسيه بودن، هجوم كردند به اين كشور.

ما و كشور ما هيچ وقت بنا نداشتيم و نداريم كه به يك كشورى هجوم كنيم، لكن بعد از آن كه به ما هجوم كردند، دفاع يك امرى است كه هم شرعاً واجب است بر همه و هم عقلًا. ما حال دفاعى داريم و امروز هم حال دفاعى داريم. بيست و چند ماه اين ارتش مزدور عراق در ايران بود و موارد حساس ايران را در دست داشت و آن همه جنايات كرد كه تاريخ اينها را بايد ثبت كند و از اين كشورهايى كه مى‌گويند ما طرفدار اسلام هستيم و جمعيتهاى حقوق بشر و سازمان كذا صحبتى نشد. گاهى اگر شد، ايران را محكوم مى‌كردند. و امروز كه ما باز براى دفاع از كشور خودمان و دفاع از ملت مظلوم خودمان وارد شديم در عراق، براى اينكه نگذاريم هر روز آبادان و اهواز و اينجاها مورد حمله آنها واقع بشود و مورد توپهاى دوربرد آنها و موشكهاى آنها باشد و مى‌خواهيم اينها را به حدى برسانيم كه نتوانند اين كار را بكنند- اين يك دفاعى است كه ما مى‌كنيم- باز تمام مطبوعات و تمام راديوها يا محكوم مى‌كنند ما را و يا فرياد مى‌زنند كه براى منطقه خطر است؛ تحريك مى‌كنند كشورهاى منطقه را.

و من و تمام اشخاصى كه مسئول هستند- البته من طلبه‌اى هستم و مسئول نيستم، لكن‌