شماها منسجم و مشغول خدمت هستيد، وقتى كه اسرا را مى‌گيريد، اسراى مجروح را مى‌گيريد يا اسراى سالم را مى‌گيريد، توجه بكنيد كه اينها اسير شما هستند، اينها امروز تحت سلطه شما هستند و شما با اسرا بايد رفتارتان رفتار بسيار اسلامى و انسانى باشد، كه وقتى كه اين اسرا يك وقتى در محالّ خودشان رفتند، همه براى شما تبليغ كنند، نه اينكه- خداى نخواسته- براى يك كار جزئى، اينها دشمن بشوند و وقتى رفتند در محالّ خودشان، تبليغ سوء بكنند. اينها مسائلى است كه بايد تمام جهاتش را ملاحظه كرد.

استانداريها موظفند به اينكه تمام افرادى كه در حيطه فرمان آنهاست، تحت نظر داشته باشند. تمام اين افراد خدمت بايد بكنند، خدمتگزار هستند. استاندارها خدمتگزار هستند. خدمت اينها بالاتر است، مسئوليت اينها هم بالاتر است. بايد اينها خدمت به مردم بكنند و توجه كنند كه مبادا يك وقت يك كسى احتياج به استاندار داشته باشد، نتواند او را ببيند. اين همان طاغوت است كه نمى‌گذارد اين طور بشود. اگر بنا باشد كه حالا هم باز اين تشريفاتى كه در آن زمان بود باشد، نمى‌شود كه ما جمهورى را اسلامى حساب كنيم.

البته نظام، لازم است و هرج و مرج نيست، لكن زياده روى كردن و مردم را تحت فشار گذاشتن، اين يك مسئله غير اسلامى است. همه استاندارها موظفند كه در آن محلى كه مى‌روند، نسبت به همه كسانى كه زير دست او هستند، توجه داشته باشند كه مبادا يك وقت بر خلاف موازين اسلامى [كارى‌] واقع بشود.

بر شفير جهنم بودن قاضى‌

و از اينها بالاتر قضات هستند؛ قاضيهايى كه جان و مال و ناموس مردم در قبضه آنها و تحت نظر آنهاست. آنها بايد توجه بكنند، دقت بكنند و ملاحظه بكنند كه مبادا يك وقت يك مظلومى را آنها به اسم ظالم به حبس بيندازند يا- خداى نخواسته- به اعدام. اينها در اين دنيا مسئوليت دارند، اگر از زير بار مسئوليت اين دنيا فرار كنيد، از زير بار مسئوليت خدا فرار نمى‌توانيد بكنيد. قاضى بر شفير جهنم است؛

عَلى‌ شَفير النَّارِ [١]

او لب جهنم نشسته‌

[١] مجمع الزوائد، ج ٤، ص ١٩٣: «بر لب آتش است».