منحرفان كه منجر به شقاوت آنان و منتهى به عذاب اليم جهنّم كه ساخته و پرداخته اعمال آنان است رنج مى‌برد و سعادت همه را مى‌خواست؛ چنانچه براى سعادت همه مبعوث شده بود و مشركان و منحرفان كوردل با او كه براى نجات آنان آمده بود دشمنى مى‌كردند.

ما و تو اگر توفيق يابيم كه بارقه‌اى از اين عشق به جلوه‌هاى حق كه در اولياى او است در خود ايجاد كنيم و خير همه را بخواهيم به يك مرتبه از كمال مطلوب رسيده‌ايم.

خداوند تعالى دلهاى مرده ما را به فيض رحمت خود و رحمت برگزيده خود كه رحمةً للعالمين است حيات بخشد.

و اهل معرفت مى‌دانند كه شدّت بر كفار كه از صفات مؤمنين است و قتال با آنان نيز رحمتى است و از الطاف خفيّه حقّ است، و كفّار و اشقيا در هر لحظه كه بر آنان مى‌گذرد بر عذاب آنان كه از خودشان است افزايش كيفى و كمّى إلى ما لا نهاية له حاصل مى‌شود. پس قتل آنان كه اصلاح‌پذير نيستند رحمتى است در صورت غضب و نعمتى است در صورت نقمت، علاوه بر آن رحمتى است بر جامعه، زيرا عضوى كه جامعه را به فساد كشاند چون عضوى است در بدن انسان كه اگر قطع نشود او را به هلاكت كشاند.

و اين همان است كه نوح نبى اللَّه- صلوات اللَّه و سلامه عليه- از خداوند تعالى خواست‌ وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَ لا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً [١] و خداوند تعالى مى‌فرمايد وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ. [٢] و بدين انگيزه و نيز انگيزه سابق، تمام حدود و قصاص و تعزيرات از طرف ارحم الراحمين رحمتى است بر مرتكب و رحمتى است بر جامعه. از اين مرحله بگذرم.

پسرم! اگر مى‌توانى با تفكر و تلقين نظر خود را نسبت به همه موجودات به ويژه‌

[١] سوره نوح، آيه ٢٦- ٢٧: و نوح عرض كرد: خدايا هيچ يك از كافران را در روى زمين زنده مگذار، اگر آنها را باقى گذارى بندگانت را گمراه مى‌كنند و فرزندى جز فاجر و كافر به دنيا نمى‌آورند

[٢] سوره بقره، آيه ١٩٣: و با آنان (كافران) جهاد كنيد تا فسادى باقى نماند.