بفرماييد كه اين سلاحهاى بزرگ مدرن، كه الآن در دست ابرقدرتهاست، اين سلاحها در چه امرى از امور كار مى‌رود؟ آيا براى خير بشر است؟ براى تأمين صلح است، چنانچه مدعى هستند؟ يا براى هلاكت بشر و براى خودخواهيهايى كه اين سران دارند؟

اينكه در روايات ما هست كه‌

حُبُّ الدنيا رأس كُلِّ خَطيئَةٍ [١]

اين يك واقعيتى است. و اساس حب دنيا هم، ريشه حب دنيا هم حب نفس است كه آن هم حب دنياست. تمام فسادهايى كه در بشريت پيدا شده است، از اوّلى كه بشريت تحقق پيدا كرده است تا كنون و تا آخر، منشأش همين حب نفس است. از حب نفس است كه حب به جاه، حب به مقام، حب به مال و حب به همه انگيزه‌هاى شهوانى پيدا مى‌شود. و انبيا اساس كارشان اين بوده است كه اين حب نفس را تا آن مقدار كه ممكن است سركوب كنند و نفسها را مهار كنند. و انبيا هم آن طورى كه مى‌خواستند موفق نشدند، و تا آخر هم نتوانستند آن طورى كه دلخواه آنهاست، تحقق پيدا [كند] و در حكومت عدل بقية اللَّه هم عدالت جارى مى‌شود، لكن حبهاى نفسانى در بسيارى از قشرها باقى است، وهمان حبهاى نفسانى است كه [بعض‌] روايات هست كه حضرت مهدى- سلام اللَّه عليه- را تكفير مى‌كنند. [٢] حقيقتاً رأس همه خطاها، خطيئتها همين خودخواهى‌هاست و تا اين خودخواهى‌ها در بشر هست، اين جنگها و اين فسادها و اين ظلمها و ستمگريها هست. و انبيا اينكه دنبال اين بودند كه يك حكومت عدلى در دنيا متحقق كنند، براى اين است كه؛ حكومت عدل اگر باشد، حكومتى باشد با انگيزه الهى، با انگيزه اخلاق و ارزشهاى معنوى انسانى، يك همچو حكومتى اگر تحقق پيدا بكند، جامعه را مهار مى‌كند و تا حد زيادى اصلاح مى‌كند. و اگر حكومتها به دست جباران باشد، به دست منحرفان باشد، به دست اشخاصى باشد كه ارزشها را در آمال نفسانى خودشان مى‌دانند، ارزشهاى انسانى را هم گمان مى‌كنند كه همين سلطه‌جوئيها و شهوات است، تا اين حكومتها برقرار هستند، بشريت رو به انحطاط است، و اگر آمال انبيا در يك كشورى تحقق پيدا بكند آن- و لو بعض آمال انبيا- آن‌

[١] اصول كافى، ج ٢، ص ٣١٥، ح ١

[٢] بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٣٨٩، ح ٢٠٧.