صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٥١ - پيام به فرماندهان نظامى (تجليل از رشادتهاى رزمندگان در عمليات فتح المبين)

جلوه‌اى از آن نرسيده‌اند، بسازد؟ جز دست غيبى و دستگيرى الهى و تصرف ربوبى، با چه ميزان و معيار مى‌توان تحليل اين معما كرد؟

اين جانب هر وقت با يكى از اين چهره‌ها روبه مى‌شوم و عشق او را به شهادت در بيان و چهره نورانى‌اش مشاهده مى‌كنم احساس شرمسارى و حقارت مى‌كنم. و هر وقت در تلويزيون، مجالس و محافل اين عزيزان كه خود را براى حمله به دشمن خدا مهيا مى‌كنند، و مناجات و راز و نيازهاى اين عاشقان خدا و فانيان راه حق را در آستانه هجوم به دشمن مى‌نگرم كه با مرگ دست به گريبان هستند و از شوق و عشق در پوست نمى‌گنجند، خود را ملامت مى‌كنم و بر حال خويش تأسف مى‌خورم. اكنون ملت ما دريافته است كه: «كُلُّ يَومٍ عاشُورا وَ كُلُّ ارْضٍ كَرْبِلا» [١]. مجالس حال و دعاى اينان شب عاشوراهاى اصحاب سيد الشهدا را در دل زنده مى‌كند.

جوانان عزيزم و فرماندهان محترم، شما توقع نداشته باشيد كه من بتوانم از عهده ثناى شما و شكر عمل شما برآيم. شما را همان بس كه محبوب خداى تعالى هستيد، و خداى شما فرموده كه شما را كه چون سدى محكم و بنيانى مرصوص در مقابل دشمنان خدا و براى رضاى او ايستاده‌ايد دوست مى‌دارد. و اين است جزاى شما و اين است عاقبت عمل شما. پس، از اين مرحله بگذرم و از گروههايى كه از جهات مختلف در جبهه‌ها با آن حال جنگ و نزديكى خطر، شما را كمك كرده و مى‌كنند و در خدمت شما بوده و هستند بايد تشكر كنم. خدايتان يار و مددكار و رحمت حق بر شهداى عزيزتان و خاندان محترمشان كه با شجاعت و شهامت به شهادت فرزندان و نزديكانشان افتخار مى‌كنند، خود را و فرزندان خود را از اسلام و براى اسلام مى‌دانند. سلام خدا و بزرگان دين بر شهدا و خاندانشان و بر رزمندگان در راه اسلام و ايران. و السلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته.

روح اللَّه الموسوي الخمينى‌

[١] هر روز عاشورا و هر زمينى كربلاست‌