بانكهاى ما بايد توجه به اين معنا داشته باشند كه بانك، بانك اسلامى است امروز، نه بانك زمان رضا شاه و محمد رضا شاه. بانكها بايد فكر اين مطلب باشند كه مسائل خودشان را با اسلام تطبيق بدهند و همه جا اين طور بايد باشد. ما از- روى هم رفته- جامعه‌مان هيچ نگرانى نداريم. روى هم رفته، جامعه ما يك جامعه اسلامى است و دارد رو به اسلام مى‌رود، امّا از اين خصوصيات و افراد نادر، كه گاهى وقتها اشخاص بسيار خطرناكى هستند، از اينها نگرانى هست كه مبادا در هر جا كه اينها بتوانند وارد بشوند و با ورود خودشان، انحراف ايجاد بكنند. و ما نبايد سهل انگارى كنيم كه خوب، يك نفر آمده است- فرض كنيد- در اين محل و خرابكارها، ديگران نيستند. نه، يك نفر فاسد يك وقت مى‌بينيد كه يك انجمنى را فاسد مى‌كند و يك كشورى را رو به فساد مى‌كشاند. ما بايد توجه به اين مسائل داشته باشيم.

اين حدود الهى كه خداى تبارك و تعالى قرار داده و يك فرد اگر در داخل منزلش هم يك كارى بكند كه بيرون منعكس بشود، او را تعقيب و مجازات مى‌كنند، براى اين [است‌] كه اينهايى كه اين طور فسادها را در يك مملكتى مى‌كنند، و لو توى خانه‌اى اين كار را مى‌كنند، اين كم كم سرايت مى‌كند و جامعه را رو به فساد مى‌برد. خداى رحمان و رحيمى كه با همه بندگانش رحمت دارد و مى‌خواهد همه بندگانش به سلامت و سعادت باشند، به حسب تشريع، اين طور فرموده است. آن وقت يك نفر آدمى كه بيايد در خيابان و شمشيرش را بكشد، چاقويش را بكشد و بخواهد مردم را تهديد كند، بگويند كه اين را بايد بكشيد، اين براى اين نيست كه اين يك آدم يك همچو كارى كرده يك دشمنى با اين آدم است، اين براى اين است كه اگر اين را رها كنند يك كشور كم كم كشيده مى‌شود به فساد؛ فساد يك فرد، دو فرد، چهار فرد، اين ور، آن ور. اگر منحصر به خودشان بود، حرفى نبود، امّا فساد سرايت مى‌كند، اخلاق فاسد سرايت مى‌كند به همه، كم كم مى‌ببيند يك وقت يك كشورى فاسد شد اسلام از اوّل جلويش را خواسته بگيرد؛ گفته اين كسى كه اين فساد را كرده، بايد با او اين جور رفتار كنيد تا از اوّل نگذارد رشد پيدا كند اين فساد.