قبضه كند. اين اشتباهات براى همين است كه ادعا مى‌كنند ما اسلام را مى‌شناسيم و نشناختند، ادعا مى‌كنند كه ما جامعه‌ها را مى‌شناسيم و نشناختند و نكته‌اش هم همين بود كه عرض كردم كه يك جامعه مثل جامعه امروز ايران سابقه نداشته يا سابقه‌اى كه آنها مطلع بر آن شده باشند نداشته. و لهذا، هر يك از اينها كه با آن جهالتى كه دارند و عدم ديد سياسى و شناخت از اسلام و جامعه ما دارند، در يك گوشه‌اى با هم جمع مى‌شوند و مى‌خواهند توطئه كنند. به خيال خودشان مى‌خواهند كه يا ايران را برگردانند به حال سلطنتى، كه يك طايفه زيادشان اين خيال را دارند يا ايران را از جمهورى اسلامى‌اش برگردانند به جمهورى دمكراتيك، كه آنها هم يك دسته هستند و روى هم رفته اينها اسلام را نمى‌خواهند، حتى آنهايى كه ادعاى اسلام مى‌كنند هم حكومت اسلامى را به اين وضعى كه در ايران هست نمى‌خواهند. آنها نمى‌خواهند كه دولتشان يك دولتى باشد كه با مردم آميخته است و ارتششان يك ارتشى باشد كه در دامن ملت است و ملت در دامن او. آنها مى‌خواهند كه يك رژيمى باشد كه يكى در آن بالا باشد و حكومت كند با يك اقليت و همه مردم هم خاضع باشند، آن هم خاضعى كه با سرنيزه خاضع باشند. شما اگر خيال كنيد كه در سرتاسر دنيا حكومتى باشد كه سرنيزه را بردارد و بتواند به جاى خودش بنشيند، نداريم همچو حكومتى؛ يعنى، خود ملتها و خود مردم، توده‌هاى ميليونى با حكومتها موافق نيستند و يا تا كنون نديدند يك حكومتى كه وقتى كه جنگ بشود همه مردم جنگجو هستند. وقتى كه محاصره اقتصادى بشود افكار همه مردم توجه به اين پيدا مى‌كند كه ما بايد خودكفا باشيم و متخصصين ما مشغول مى‌شوند و افكار خودشان را به راه مى‌اندازند و قدرت خودشان را به راه مى‌اندازند و ايران را مستغنى مى‌كنند از خارج. و من به شما اطمينان مى‌دهم كه اگر تا يك مدتى ما در اين فشارها باشيم، ايران بيشتر ثبات پيدا مى‌كند و مغزهاى متفكر مكتبى ايران بيشتر به كار مى‌افتد و ايران را خودكفا مى‌كند. آنها حتى كارمندان دولت را، كاركنان در كشور، آنهايى كه در كارخانه‌ها كار مى‌كنند و كارگرانى كه در مزارع مشغول زراعت هستند، در يك رژيم اسلامى نشناختند. آنها مقايسه كردند اينجا را يا به بعض كشورهاى غربى يا به بعض‌