ما امروز با بسيارى از مسائل مواجه هستيم كه شما آقايان هم مى‌دانيد و مسائل ايران امروز پشت پرده نيست، آشكار است و همه ملت از دولت‌اند و دولت هم از ملت است.

دولت و هر چه متعلق به دولت است خدمتگزار ملت است و ملت هم پشتيبان دولت، و تا اين هماهنگى ميان همه قشرها هست، آسيب نخواهد ديد اين جمهورى اسلامى.

شما مى‌دانيد كه امروز ما از جهات ظاهرى طبيعى، تنها هستيم. تقريباً تمام شرق و غرب يا مخالف مستقيم با ما هستند و يا غير مستقيم. اگر در بين آنها حكومتهايى پيدا بشوند كه بى‌طرف باشند يا احياناً موافق با ما باشند، بسيار معدودند و انگشت شمار. قدرتهاى بزرگ با اسلام مخالف‌اند. نه آن اسلامى كه فقط خلاصه بشود در دعا و مسجد، آن اسلامى كه در صدر اسلام همه احتياجات ملتها را حل مى‌كرده است و آن اسلامى كه در امور سياسى ملتها و در امور اجتماعى ملتها مستقيماً دخالت مى‌كرده است.

شما اگر صدر اسلام را ملاحظه كنيد، مى‌بينيد كه اسلام از زمان پيغمبر- صلى اللَّه عليه و آله و سلم- حكومت تشكيل داده است، قواى نظامى و انتظامى داشته است. در سياستها دخالت مى‌كرده است و مسجد النبي مركز سياست اسلامى بوده است و ثقل قدرت اسلامى.

دستهاى ناپاك و عقلهاى ضعيف موجب اين شد كه بعد از رسول اللَّه و صدر اسلام كم كم مردم را از آن مسائل اصلى كه در نظر اسلام بوده است، منحرف كنند و مردم را متوجه به فقط يك مسائل جزئى بكنند و در مسائل عمومى كلى، كه كشورهاى اسلامى به آن احتياج دارند بى‌طرف باشند و احياناً هم مخالف باشند. اين يك نقشه شيطانى بوده است كه از زمان بنى اميّه و بنى عباس طرح‌ريزى شده است و بعد از آن هم هر حكومتى كه آمده است، تأييد اين امر را كرده است. و اخيراً هم كه راه شرق و غرب به دولتهاى اسلامى باز شد، اين امر در اوج خودش قرار گرفت كه اسلام، يك مسائل شخصى بين بنده و خداست و سياست از اسلام جداست و نبايد مسلمانان در سياست دخالت كنند و نبايد روحانيون وارد سياست بشوند؛ آنها همان در مسجدها محبوس باشند و همه‌