ادعيه‌اى كه از او باقى مانده است، چه كرده است و چطور مى‌تواند تجهيز بكند، به ما نمى‌گفتند كه ادعيه براى چيست؟ اگر روشنفكران ما فهميده باشند كه اين مجالس و اين دعاها و اين ذكرها و اين مجالس مصيبت جنبه سياسى و اجتماعى‌اش چيست، نمى‌گويند كه براى چه اين كار را بكنيم. تمام روشنفكرها و تمام غربزده‌ها و تمام قدرتمندها اگر جمع بشوند، نمى‌توانند يك ١٥ خرداد را ايجاد كنند. آنچه اين قدرت را دارد آن است كه در تحت لواى او همه مجتمعند.

ما كه داد مى‌زنيم كه ما اسلام را مى‌خواهيم و جمهورى اسلامى را مى‌خواهيم، براى اين [است‌] كه در جمهورى اسلامى به نام اينكه «اسلامى» است و براى خداست، همه ملت مجتمع هستند. و ما ديديم كه براى خاطر همين جمهورى اسلامى بودند و براى خاطر همين كه براى خدا قيام كردند، اين جمهورى اسلامى برخوردار از چه قدرتى از ملت و از ساير كشورها هم برخوردار شده است.

انقلاب ايران ثمره مجالس عزاداريها

ملت ما قدر اين مجالس را بدانند، مجالسى است كه زنده نگه مى‌دارد ملتها را. در ايام عاشورا زياد و زيادتر و در ساير ايام هم غير اين ايام متبركه، هفته‌ها هست و جنبشهاى اين طورى هست. اگر بُعد سياسى اينها را اينها بفهمند، همان غربزده‌ها هم مجلس بپا مى‌كنند و عزادارى مى‌كنند، چنانچه ملت را بخواهند و كشور خودشان را بخواهند. من اميدوارم كه هر چه بيشتر و هر چه بهتر اين مجالس بر پا باشد. و از خطباى بزرگ تا آن نوحه‌خوان در اين تأثير دارد. آن كه ايستاده پاى منبر چند شعر مى‌گويد و چند شعر مى‌خواند با آن كه در منبر است و خطيب است، اينها هر دو در اين مسأله تأثير دارند؛ تأثير طبيعى دارند.

گرچه خود بعضى اشخاص هم ندانند دارند چه مى‌كنند، مِنْ حيْثُ لا يَشْعُرْ.

تقريباً ما به اين مرتبه رسيده‌ايم كه ملت ما يكدفعه يك انقلابى كرد و يك انفجارى درش حاصل شد كه نظير آن در هيچ جا نبود. يك ملتى كه همه چيزش وابسته بود و اين رژيم سابق همه چيز اين را از دست داده بود و همه شرافت انسانى اين كشور را از دست‌