نصيحت را بكنم اين است كه ما در حالى كه جنگزده هستيم، در حالى كه اين همه آواره داريم، اين همه بيمار داريم، اين همه معلول در بيمارستانها داريم و شما هر يكى‌تان بعض همسايه هاتان شهيد دادند، شما بايد يك قدرى راجع به مراسم عيد كوتاه بياييد.

شما همه اين قشرهايى كه براى اسلام الآن دارند زحمت مى‌كشند و شهيد دادند و بازماندگان شهيد هستند يا در بيمارستان هستند، اينها را عائله خودتان حساب كنيد.

مقدارى كه مى‌خواهيد تشريفات زايد را عمل بكنيد، نكنيد و برويد از اينها دلجويى كنيد. ايام نوروز، ايام عيد نوروز برويد در اين مريضخانه‌ها، برويد احوال اينها را، اينهايى كه آواره شدند، اينهايى كه در جنگ آواره شدند، اينهايى كه از خارج بيرونشان كردند و گرفتار هستند، به اينها سركشى كنيد و آن تشريفات زمان سابق را تخفيف بدهيد. اگر بخواهيد يك ملت قوى آزاد باشيد، از تشريفات يك قدرى بكاهيد. عيد را در بين دوستان خودتان، ملت خودتان، مجروحان خودتان، معلولان خودتان و جنگزدگان خودتان و آوارگان خودتان- از هر جا هست، اينها همه از شما هست- اين عيد را در بين آنها با هم عيدى كنيد. يك قدرى از خودتان بكاهيد و بيفزاييد بر اينكه به آنها سركشى كنيد و آنها را احترام كنيد. اينها بزرگند، اينها عالى رتبه‌اند، اينها شهيد داده‌اند، اينها معلول داده‌اند، معلول هستند و اينها امتحان داده‌اند و مادرهاى اينها امتحان داده‌اند كه شهيد مى‌دهد و افتخار مى‌كند و مى‌گويد باز هم دارم، بياييد ببريد. ما در مقابل اينها سرافكنده هستيم، ما در مقابل اينها شرمسار هستيم و ما بايد با اينها يك جورى رفتار كنيم كه عيد براى آنها هم باشد. و شما وقتى عيد داريد كه اخلاق عيدى داشته باشيد، اخلاق تازه. و من اميدوارم كه به اين امر ملت ما سرتاسر همه جا عمل كنند و رضاى خداى تبارك و تعالى را در اين امر به دست بياورند.

از خداى تبارك و تعالى سلامت و سعادت و پيروزى اين امت را مستدعى هستيم و همه سعادتمند و پيروز باشيد.

و السلام عليكم و رحمة اللَّه.