و هر كس شهيدى دارد براى خانمان خودش يك افتخارى مى‌داند و هست، چطور امكان دارد كه چند تا دزد سر گردنه و چند تا اشخاصى كه هيچ از قرآن و اسلام اطلاع ندارند و هيچ ايمان ندارند، بيايند و يك شهر مؤمن را بخواهند به هم بزنند؟ اين معنا واضح شد كه مسأله آن طور نيست كه اينها فكر كردند. صدام يا آنهايى كه صدام را وادار كرده بودند به اينكه به ايران حمله كند، نشناخته بودند ايران را، نشناخته بودند قدرت اسلام را، نشناخته بودند قدرت ايمان را و حمله كردند و به اين دام افتادند و حالا دارند دست و پا مى‌زنند كه از اين دام بيرون بروند و نمى‌توانند بيرون بروند.

حكم قرآن در مورد متجاوز

تبليغات زيادى كه شما مى‌دانيد در همه بوقهاى تبليغاتى هست، اخيراً ديگر به اينجا رسيده‌اند كه از اين راه تبليغ كنند كه صدام صلح طلب است و ايران قبول نمى‌كند. ايران كه مى‌گويد ما از آن راهى كه داريم عقب مى‌نشينيم، ببينيد چه راهى را او مى‌گويد، ايران چه مى‌گويد. در عين حالى كه مى‌دانند باز هم نخست وزير ما، رئيس جمهور ما، رئيس مجلس ما، وزير خارجه ما، همه اينها تكرار مى‌كنند كه بيايند اشخاص ببينند كه ما چه مى‌گوييم، آيا ما صلح طلب نيستيم؟ صدام صلح طلب است؟! اگر يك دزدى آمد در خانه يك انسانى و اثاث او را يك مقدارى غارت كرد و خانه او را گرفت و به آتش زد بعض اثاث او را، بعد بگويد كه مردم بياييد ما را صلح بدهيد. صلح بدهند كه توى دزد يك قدرى از خانه را داشته باشى و صاحبخانه هم يك قدرى؟ توى دزد اين ضررهايى كه زدى، ناديده بگيرند؟ توى دزد اين شرارتهايى را كه كردى، ناديده بگيرند؟ اگر ناديده نگيرند، صلح طلب نيستند؟ اگر صلح به اين معنا مى‌گويند كه ما كشورى كه به آن حمله شده است، تجاوز شده است، دزدها آمده‌اند و مقدارى از منزل ما را، مقدارى از خانه‌هاى ما را غارت كردند، آتش زدند، خراب كردند و جوانهاى ما را كشته‌اند، حالا مى‌گويند ما سر جاى خودمان هستيم، بياييد اى دنيا ببينيد كه ما صلح طلبيم، بياييد صلح بكنيم. خوب، ما هستيم در اينجا، اينجايى كه با تجاوز آمديم و گرفتيم، اينجا هستيم،