صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٠٨ - ملتها عاشق ايرانند

كردند و رسيدند به اينكه پيغمبر، پيغمبر اسلام است و ايمان به او آوردند، اينها هم بايد مستقيم باشند. پيغمبر براى اين ذيل مى‌فرمايد كه:

شَيَّبَتْني سوُرَة هُود

و الّا استقامت خودش را، خوف نداشت از اينكه خودش استقامت داشته باشد. داشت، خودش مى‌دانست دارد، اما مى‌ترسيد كه ما استقامت نداشته باشيم. اگر ببينيد كه در بين توده‌هاى مردم، در بين اشخاص، دلسردى براى اين نهضت پيدا مى‌شود، بدانيد استقامت توى كار نيست يا دارد مى‌رود از دست. كارى بكنيد كه اين توده‌هاى مردم استقامت داشته باشند در اين نهضتى كه كرده‌اند. اين نهضت يك امر الهى است. و خدا فرموده است‌ فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ‌ همان طورى كه پيغمبر اكرم از هيچ آمد و فتح كرد و نورش همه جا را گرفت، شما ملت هم بعد از آن رژيم فاسد، از هيچ شروع كرديد. يعنى، هر چه بود خرابى بود و شما شروع كرديد براى درست كردن آن. اما رفيق نيمه راه نباشيد. اين طور نباشد كه ما تا اينجا رفته‌ايم حالا از اينجا ديگر برويم سراغ كارهاى ديگرمان. در رأس امور اين است كه ما اين امر الهى را كه‌ فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ‌ اين امر الهى را ما اجرا كنيم. ما در اين انقلابى كه، يعنى ملت ما در اين انقلابى كه كرده است، تا حالا استقامت كرده است، و بحمد اللَّه تا حالا پيروز شده است. شما پيروزيد در دنيا. شما مطرح شده‌ايد در دنيا. در همه گوشه‌هاى دنيا، دولتهاى دنيا از شما يك نحو هراسى دارند كه مبادا يك وقت ملتهايشان مثل شما بشود. شما تا حالا پيروزيد. استقامت كنيد تا پيروزى نهايى به دستتان بيايد. خودتان را بسازيد و جوانهاى خودتان را بسازيد و كودكان خودتان را بسازيد. از