دولت را و همه كسانى [را] كه در پيش آنها هستند؛ آنها را ارشاد بكنند. و چنانچه كسى هم گوش به ارشاد نداد، به مصادر امورى كه مسئوليت دارند مراجعه كنند، حل خواهد شد.

براى حفظ حيثيت اسلام كه شماها پاسدار آن هستيد و حفظ حيثيت جمهورى اسلامى كه شماها نگهبانان آن هستيد، از كارهايى كه نبايد انجام بدهيد و از كارهايى كه دخالت در امور اجرايى است كه با كسى ديگرى است كه انجام بدهد، مستقيماً عمل نكنيد، ارشاد بكنيد همه را. نظر ارشادى داشته باشيد. اگر يك مطلب اشتباهى از يك استاندار واقع شد يا از يك فرماندار، در منابر نبريد اين را و آبروى او را بريزيد. اين امرى است كه خدا راضى نيست. به او بگوييد در خلوت و با او تفاهم كنيد و از او بخواهيد كه رويه را تغيير بدهد. اگر نداد، به مصادر امر مراجعه كنيد. مستقيماً بخواهيد اين كار را بكنيد، حيثيت جمهورى اسلامى و حيثيت اسلام در دنيا لكه‌دار مى‌شود. و شما حافظ اين حيثيت هستيد و فريضه است براى همه ما حفظ حيثيت اين جمهورى اسلامى. شما مى‌بينيد كه امروز همه قلمها و همه زبانها از ابرقدرتها يا دولتهاى مرتبط به آنها، بر ضد اين جمهورى اسلامى تجهيز شده‌اند، و همه با يك رويه خاصى عمل دارند مى‌كنند؛ ما ديگر بهانه دست آنها ندهيم.

و من اين يك كلمه را عرض بكنم- شايد قبلًا هم عرض كرده باشم- و آن اينكه من از اول كه در اين مسائل بوديم و كم كم آثار پيروزى داشت پيدا مى‌شد، در مصاحبه‌هايى كه كردم، چه با كسانى كه از خارج آمدند، حتى در نجف و در پاريس و چه در حرفهايى كه خودم زدم، اين كلمه را گفته‌ام كه روحانيون شغلشان يك شغل بالاتر از اين مسائل اجرايى است- و چنانچه اسلام پيروز بشود، روحانيون مى‌روند سراغ شغلهاى خودشان. لكن وقتى كه ما آمديم و وارد در معركه شديم، ديديم كه اگر روحانيون را بگوييم همه برويد سراغ مسجدتان، اين كشور به حلقوم امريكا يا شوروى مى‌رود. ما تجربه كرديم و ديديم كه اشخاصى كه در رأس واقع شدند و از روحانيون نبودند، در عين حالى كه بعضيشان هم متدين بودند، از باب اينكه آن راهى كه ما مى‌خواستيم برويم و آن راهى كه‌