آشنایی با قرآن ط-صدرا
(١)
تفسیر سوره زخرف
١٣ ص
(٢)
تفسیر سوره زخرف (1)
١٣ ص
(٣)
عصبیت در زندگی قبیله ای
١٥ ص
(٤)
همبستگی طبقاتی در میان قریش
١٧ ص
(٥)
مبنای دوستیها
١٨ ص
(٦)
معنی خلیل
٢٣ ص
(٧)
چند روایت
٢٤ ص
(٨)
روح اسلام تسلیم است
٣٠ ص
(٩)
تفسیر سوره زخرف (2)
٣٤ ص
(١٠)
معاد جسمانی و روحانی
٣٥ ص
(١١)
مرحوم حاج میرزا علی آقا شیرازی و غذای بهشتی
٤١ ص
(١٢)
تعبیر ارث در قرآن
٤٤ ص
(١٣)
کیفر مجرمان
٤٧ ص
(١٤)
چرا بعضی از عذابها خالد است؟
٤٨ ص
(١٥)
عمل غیر مسلمان
٥٠ ص
(١٦)
دشمنی با حق
٥٥ ص
(١٧)
تفسیر سوره زخرف (3)
٥٩ ص
(١٨)
حقیقت، غذای روح انسان
٦١ ص
(١٩)
به کار بردن مکرها برای مبارزه با پیغمبر
٦٢ ص
(٢٠)
لغت ابرام
٦٣ ص
(٢١)
ریشه فکر فرزند داشتن خدا
٦٧ ص
(٢٢)
دو نظریه درباره پرستش
٦٨ ص
(٢٣)
حدیثی از امام صادق علیه السلام
٦٩ ص
(٢٤)
تفاوت برهان و جدل
٧١ ص
(٢٥)
مفهوم آیه اگر به شکل جدل باشد
٧٢ ص
(٢٦)
مفهوم آیه اگر به شکل برهان باشد
٧٣ ص
(٢٧)
تفسیر سوره زخرف (4)
٧٩ ص
(٢٨)
شفاعت مثبت
٨١ ص
(٢٩)
صلاحیت شفیع
٨٢ ص
(٣٠)
اجازه پروردگار برای شفاعت
٨٣ ص
(٣١)
شرایط مشفوعٌ له
٨٣ ص
(٣٢)
شفاعت منفی
٨٥ ص
(٣٣)
اثر داشتن و نه استقلال اسباب عالم
٨٧ ص
(٣٤)
لفظ انْ شاءَ اللَّه
٨٩ ص
(٣٥)
عقیده جبر و عقیده تفویض
٩١ ص
(٣٦)
امر بین امرین در نظام تکوین
٩٢ ص
(٣٧)
اعتقاد مشرکین درباره شفاعت
٩٢ ص
(٣٨)
شفاعت از آنِ خداست
٩٥ ص
(٣٩)
شفاعت به اذن خدا
٩٨ ص
(٤٠)
تفسیر سوره دخان
١٠١ ص
(٤١)
تفسیر سوره دخان (1)
١٠١ ص
(٤٢)
تعبیر فَرق در قرآن
١٠٣ ص
(٤٣)
یک تشبیه
١٠٥ ص
(٤٤)
ریشه پرستش از نظر فروید
١٠٩ ص
(٤٥)
رحمانیت خدا، علت ارسال رسل
١١١ ص
(٤٦)
کلمه ربّ
١١١ ص
(٤٧)
تربیت صحیح
١١٣ ص
(٤٨)
نبوت، شأنی از شئون ربوبیت
١١٦ ص
(٤٩)
شک توأم با لعب
١١٨ ص
(٥٠)
اشراط الساعه
١١٩ ص
(٥١)
تفسیر سوره دخان (2)
١٢٣ ص
(٥٢)
کلمه لعب
١٢٤ ص
(٥٣)
استدلال بر معاد از راه توحید
١٢٨ ص
(٥٤)
قیامت، یوم الفصل
١٣٢ ص
(٥٥)
کلمه ولی
١٣٤ ص
(٥٦)
مولی
١٣٤ ص
(٥٧)
تفسیر سوره دخان (3)
١٣٧ ص
(٥٨)
درخت طوبی
١٣٨ ص
(٥٩)
اعمال انسان میوه
١٤١ ص
(٦٠)
های وجود اوست
١٤١ ص
(٦١)
درخت زقّوم
١٤٤ ص
(٦٢)
سخن سارتر درباره عصیان در مقابل خدا
١٤٩ ص
(٦٣)
داستان گربه مزاحم
١٥٠ ص
(٦٤)
فراموش کردن خود
١٥٢ ص
(٦٥)
توجه اهل بهشت به کرامت بودن نعمتهای بهشتی
١٥٥ ص
(٦٦)
تفسیر سوره جاثیه
١٥٧ ص
(٦٧)
تفسیر سوره جاثیه (1)
١٥٧ ص
(٦٨)
تنزیل قرآن
١٥٩ ص
(٦٩)
ایمان به غیب، اساس دعوت پیامبران
١٦٣ ص
(٧٠)
عالم، کتاب حق تعالی
١٦٥ ص
(٧١)
آیه بودن انسان
١٦٨ ص
(٧٢)
تمثیل مولوی
١٦٩ ص
(٧٣)
گردش منظم شب و روز، آیه
١٧١ ص
(٧٤)
ای برای قدرت و حکمت پروردگار
١٧١ ص
(٧٥)
معنی سماء
١٧٣ ص
(٧٦)
تفسیر سوره جاثیه (2)
١٧٦ ص
(٧٧)
کلمه افک
١٧٨ ص
(٧٨)
استکبار بر خدا
١٧٩ ص
(٧٩)
اصرار بر گناه صغیره
١٨٠ ص
(٨٠)
منطق مسخره کردن
١٨٢ ص
(٨١)
کلمه وراء
١٨٣ ص
(٨٢)
غرور و توهم مستکبران
١٨٥ ص
(٨٣)
نظم و ترتیب در دستگاه خلقت
١٨٨ ص
(٨٤)
یک نمونه
١٩٠ ص
(٨٥)
اثر تفکر مادی و تفکر الهی
١٩٣ ص
(٨٦)
تفسیر سوره فتح
١٩٧ ص
(٨٧)
کلمه شاهد
١٩٨ ص
(٨٨)
پیغمبر صلی الله علیه و آله شاهد است
١٩٩ ص
(٨٩)
تبشیر و انذار، شئون دیگر مقام رسالت
٢٠٠ ص
(٩٠)
خدا را یاری کردن
٢٠٣ ص
(٩١)
معنای بیعت
٢٠٦ ص
(٩٢)
عذرتراشی اعراب
٢١١ ص
(٩٣)
تفسیر سوره قمر
٢١٥ ص
(٩٤)
تفسیر سوره قمر (1)
٢١٥ ص
(٩٥)
آهنگ آیات
٢١٦ ص
(٩٦)
انواع نعمتها
٢١٩ ص
(٩٧)
ناسپاسی در مقابل نعمت
٢٢١ ص
(٩٨)
هدایت
٢٢١ ص
(٩٩)
ذکر نمونه از اقوام پیشین
٢٢٢ ص
(١٠٠)
عذاب نازل بر قوم نوح
٢٢٦ ص
(١٠١)
منظور از آسان کردن قرآن
٢٣٠ ص
(١٠٢)
آهنگ پذیری قرآن
٢٣٣ ص
(١٠٣)
تفسیر سوره قمر (2)
٢٣٥ ص
(١٠٤)
ارتباط بین اعمال انسانها با حوادث عالم
٢٣٧ ص
(١٠٥)
تکذیب قوم عاد و عذاب الهی
٢٤٠ ص
(١٠٦)
مسئله نحوست ایام
٢٤١ ص
(١٠٧)
سعد و نحس ایام در روایات
٢٤٥ ص
(١٠٨)
تطیر
٢٤٧ ص
(١٠٩)
خاطره ای از فریمان
٢٤٩ ص
(١١٠)
تفأل آری، تطیر نه
٢٥٠ ص
(١١١)
تکذیب قوم ثمود و عذاب الهی
٢٥١ ص
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص

آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢ - مبنای دوستیها

است که انسان نسبت به شخصی که واقعاً مؤمن و باایمان است غلّ و حقد و کینه و ناراحتی در قلب خودش داشته باشد. به همین دلیل است که ما در دستورهای دینی خودمان داریم [١] که اگر دو نفر مؤمن نسبت به یکدیگر کدورتی پیدا کردند این کدورت نباید بیش از سه روز باشد. (قراردادن مدت به این دلیل است که ابتدا یک هیجانی در کار است.) بعد از سه روز هر دو نفر موظف هستند که زودتر اقدام کنند تا این غلّ و ناراحتی و این عقدهای که از یکدیگر پیدا کردهاند منتفی و رفع شود.

در زمینه «مؤاخات فی اللَّه» دستورهای زیادی داریم. در حدیثی که در کافی [٢] هست پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله به اصحابشان فرمودند [٣]: «ای عُرَی الْایمانِ اوْثَق»؟ در میان دستگیرههای ایمان کدامیک محکمتر است؟ یکی گفت: نماز؛ دیگری گفت: روزه؛ سومی گفت: حج؛ چهارمی گفت: جهاد و دیگری گفت: زکات. حضرت فرمودند:

تمام اینها که شما گفتید دستگیرههای محکمی هستند ولی مقصود من چیز دیگری است. گفتند: خودتان بفرمایید یا رسولاللَّه! فرمودند: «الْحُبُّ فِی اللَّهِ وَ الْبُغْضُ فِی اللَّه» اینکه یکدیگر را به خاطر خدا دوست و یا دشمن بدارید؛ یعنی دوستان خدا را به خاطر خدا دوست بدارید و دشمنان خدا را به خاطر خدا دشمن بدارید؛ این محکمترین دستگیرههای ایمان است.

امیرالمؤمنین علیه السلام در کلمات قصار نهجالبلاغه میفرمایند: «کانَ لی فی ما مَضی اخٌ فِی اللَّهِ» (خیلی جملههای عالی و خوبی است!) من در گذشته برادری داشتم اما «اخٌ فِی اللَّه» یعنی نه برادر نسبی، بلکه برادری


[١]. اصول کافی، کتاب الایمان و الکفر، باب الهجره.

[٢]. کتاب الایمان و الکفر، باب «الحب فی اللَّه و البغض فی اللَّه»، حدیث ٦.

[٣]. حضرت سؤال کردند مثل یک امتحان و آزمایش، مثل یک معلم که از شاگردش میپرسد ومیخواهد شاگرد را امتحان کند ببیند چقدر از تعلیمات را درک کرده است. در واقع حضرت میخواستند ببینند اینها چقدر با روح اسلام آشنا هستند.