آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٤ - آهنگ پذیری قرآن

بود. قاری درجه اول بود و شاید نظیرش در هیچ جا پیدا نمیشد. اوّلًا که فنون تجوید را در حدّ اعلا میدانست و ثانیاً قرآن را با آهنگهای مختلف میخواند. «حافظیان» که الآن در مشهد است شاید تنها وارث مرحوم آقا سید محمد است که انواع قرائتهای او را بلد است. ( «حافظیان» معروف که شاگرد مرحوم آقا شیخ حسنعلی اصفهانی بوده و دعا میدهد، برادر بزرگتر اوست.) وی شاگرد همین مرحوم آقا سید محمد و قاری مسجد گوهرشاد بود و طلبهها میرفتند در یکی از غرفههای همان مسجد (کنار کفشداری) و قرائت قرآن یاد میگرفتند. (ما آن وقت بچه بودیم و درواقع برای تماشای دیگران میرفتیم.) او الآن هم هست.

عبدالباسط هم که واقعاً اعجاز میکند. او مخصوصاً این جهت را خیلی خوب درک میکند که هر آیهای را به چه آهنگی متناسب با خودش میتواند بخواند. مثلًا آن «یا ایتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّه» [١] ای که او میخواند آهنگش همان است، «اذَا الشَّمْسُ کوِّرَت» [٢] ی که او میخواند آهنگش همان است که او میخواند. قرآن تنها کتاب آسمانی است [که آهنگپذیر است.] بدون شک اروپاییها در موسیقی از ما جلوتر هستند؛ بیایند تورات یا انجیل و هر کتاب دیگری را پشت رادیوها بخوانند. هیچ کتاب نثری قابل این جور خواندن نیست و این منحصر به خود قرآن است. «وَلَقَدْ یسَّرْنَا الْقُرْانَ لِلذِّکرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّکرٍ» ما قرآن را به صورت سهل و ساده درآوردیم، آیا هست کسی که مدّکر باشد، متّعظ باشد و این پند را بپذیرد؟ و صلّی اللَّه علی محمّد و اله الطاهرین.

[١]. فجر/ ٢١.

[٢]. شمس/ ١.