آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٠ - منظور از آسان کردن قرآن

این است که انذاری و عذابی؛ انذاری است، اگر نپذیرید پشت سرش عذاب است. دو جمله است که در این سوره چند بار تکرار شده. یکی همین است: «فَکیفَ کانَ عَذابی وَنُذُرِ» چگونه بود عذاب من و انذارهای من؟ یعنی این عذاب و انذار با یکدیگر است. و یکی هم این آیه: «وَلَقَدْ یسَّرْنَا الْقُرْانَ لِلذِّکرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّکرٍ». در این سوره که لحن آن خشونتبار است یکمرتبه این جمله به صورت موعظه گفته میشود، یعنی آهنگ نرم میشود، دومرتبه خشن میشود. یک آیه است که چهار بار تکرار شده است.

«فَکیفَ کانَ عَذابی وَ نُذُرِمنظور از آسان کردن قرآن «

وَلَقَدْ یسَّرْنَا الْقُرْانَ لِلذِّکرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّکرٍ» ما قرآن را سهل و ساده کردیم برای تذکر، برای تنبّه، آیا هست متنبّهی؟ راجع به مضمون این آیه و معنای اینکه ما قرآن را ساده کردیم برای ذکر و تذکر و تنبّه، مفسرین در دو کلمهاش بحث کردهاند. یکی اینکه ما قرآن را ساده کردهایم، میسّر کردهایم، آسان کردهایم، مقصود از «آسان کردهایم» چیست؟ بعضی میگویند مقصود این است که چون خود قرآن حقیقتی است مافوق عالم مادی، ما آن را به صورت لفظ و عبارت نازل کردهایم. البته این فیحدّ ذاته درست است و مانعی ندارد که این آیه لااقل شامل این هم باشد. برخی دیگر میگویند نه، خیلی کتابهای آسمانی دیگر هم به صورت لفظ درآمدهاند ولی قرآن به «لسانٍ عربی مبین» [نازل شده است] که حتی