پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٥ - ٩- حجاب امانى

نمى‌فهمند».

آرى علاقه به راحت‌طلبى و تن پرورى و زندگى مرفه آميخته به عيش و نوش همچون حجابى بر ديدگان فكر آنها افتاده، آنها نمى‌فهمند كه سعادت انسان در خور و خواب نيست، گاه سعادتش اين است كه در ميدان جهاد گام بگذارد و پيكر خونينش بر صفحه ميدان جهاد بيفتد، و به لقا اللَّه و جوار قرب حق و ضيافت پر افتخار او راه يابد، ولى كسى كه اين مسائل را نمى‌فهمد حتى ممكن است آن را به باد استهزا و سخريه گيرد.

در دوّمين آيه‌ به دنبال معاف شمردن گروهى از حكم جهاد مانند ضعيفان و بيماران، و كسانى كه هيچ‌گونه وسيله‌اى براى شركت در ميدان جهاد ندارند در حالى كه قلبشان مشتاقانه در عشق جهاد مى‌طپد و سيلاب اشك از چشمانشان به خاطر عدم قدرت بر انفاق در اين راه جارى است، مى‌فرمايد: «اينها موأخذه ندارند، مؤاخذه مخصوص كسانى است كه ثروتمند و توانا هستند و با اين حال مى‌خواهند با متخلفان بمانند».

باز در اين‌جا قرآن مى‌گويد: «خداوند بر دل‌هاى آنها مهر نهاده و لذا چيزى نمى‌دانند» چرا كه اين راحت‌طلبى حجاب ضخيمى بر چشمان قلبشان افكنده است، به اين ترتيب هر دو آيه يك حقيقت را تعقيب مى‌كند و روشن مى‌سازد كه رابطه‌اى ميان تخلف از جهاد به خاطر راحت‌طلبى و عافيت جويى با عدم درك حقيقت وجود دارد.

٩- حجاب امانى‌

«يُنادُونَهُمْ أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ قالُوا بَلى‌ وَلكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ الأَمَانِىُّ حَتَّى‌ جاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَغَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُوْرُ» (حديد/ ١٤).

ترجمه‌

«آنها (منافقان، در روز قيامت) مؤمنان را صدا مى‌زنند آيا ما با شما نبوديم؟