پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٥ - نتيجه نهايى

انسان فراهم مى‌سازد؟ اين موضوع بحث‌هاى آينده است، هدف در اين‌جا تنها اين بود كه موضوع از كار افتادن اين منابع معرفت اجمالًا روشن شود، تا برسيم به علل و عوامل مختلف آن.

سپس راه درمان اين بيمارى و دريدن اين پرده‌ها و از بين بردن اين زنگارها و پيش‌گيرى از رسيدن به مرحله‌اى كه راه بازگشت در آن نيست را دريابيم.

اين بحث را با حديثى از امام صادق عليه السلام پايان مى‌دهيم، فرمود:

«انَّ لَكَ قَلْباً وَ مَسامِعَ وانَّ اللَّهَ اذا أَرادَ أَنْ يَهْدِىَ عَبْداً فَتَحَ مَسامِعَ قَلْبِهِ، وَ اذا أَرادَ بِهِ غَيْرَ ذلِكَ خَتَمَ مَسامِعَ قَلْبِهِ فَلا يَصْلَحُ أبَداً وَ هُؤ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ أمْ على قُلُوبٍ أَقْفالُها؛ براى تو قلبى است و گوش‌هايى (كه راه نفوذ قلب تو است) و خداوند هرگاه بخواهد بنده‌اى را (به خاطر تقوى و جهادش) هدايت كند گوش‌هاى قلبش را مى‌گشايد، و هنگامى كه غير از اين را بخواهد بر گوش‌هاى دلش مهر مى‌نهد، به طورى كه هرگز اصلاح نخواهد شد، و اين است معناى سخن خداوند: «أَم على قُلُوب أَقْفالُها». [١]

[١]. تفسير نورالثقلين، جلد ٥، صفحه ٤١.