پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٣ - * تا نگردى آشنا زين پرده رمزى نشنوى!

خوبى براى شناخت اقوام مختلف از يكديگر است.

و گاه گفته‌اند منظور لهجه‌ها و طرز سخن گفتن‌هاى اشخاص است كه با هم تفاوت زياد دارند، هركس براى خود منطقى و طرز بيانى دارد كه معرف وجود اوست.

و گاه گفته شده كه منظور اصوات و به اصطلان‌ «تُن» صداهاست كه با هم كاملًا مختلف است و لذا افراد نابينا بسيارى از اشخاص را از صدايشان به خوبى مى‌شناسد، همان گونه كه افراد بينا از ديدن چهره‌ها!

و از اين‌جا روشن مى‌شود كه اگر اختلاف رنگ‌ها و زبان‌ها هم‌رديف خلقت آسمان‌ها و زمين قرار داده شده به خاطر اين است كه روشن سازد از بزرگترين موجودات جهان هستى گرفته تا ساده‌ترين آنها (به حسب ظاهر) همه و همه از نظامات حساب شده و دقيقى پيروى مى‌كنند و نشانه‌هاى علم و قدرت او هستند.

قابل توجه اين‌كه در پايان اين آيه مى‌فرمايد: «در اين موضوعات نشانه‌هايى است براى عالمان» (انَّ فِى ذلِكَ لَاياتٍ لِلْعالِمِيْن)

آرى عالمان هستند كه با دقت و موشكافى تمام اين اسرار را يك به يك بررسى مى‌كنند و آگاهى قبلى آنها زمينه ساز آگاهى‌هاى بيشتر است.

دوّمين آيه‌ از گروهك‌هاى مفسدى سخن مى‌گويد كه به گفته مفسّران در سرزمين‌ «وادِى القُرَى‌» در ميان قوم صالح زندگى داشتند، و تعداد آنها نه گروهك كافر و منافق بود، آنها پيوسته به خرابكارى مشغول بودند چنانكه در آيات همه سوره نمل آمده است: (وَكانَ فِى الْمَدِيْنَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ فِى اْلأَرْضِ)

خداوند مهلت زيادى به آنان براى اصلاح خويشتن و توبه و بازگشت داد ولى جز بر غرورشان نيفزود، سرانجام عذاب الهى دامانشان را گرفت و صاعقه‌اى مرگبار همراه با زلزله‌اى شديد به زندگى ننگين آنان پايان داد.

آيه مورد بحث مى‌گويد: اين خانه‌هاى آنهاست كه به خاطر ظلم و ستمهايشان‌