ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥٦ - تفسير

اسلام ٦ نقل كرده كه فرمود در روز ابرى نماز را مقدم داريد چه اگر كسى نماز عصر از دست او برود عمل او نابود شده است.

٣- نماز مغرب است (از قبضة بن ذويب) وى مى‌گويد چون نماز مغرب از نظر طولانى و مختصر بودن نمازها، حد وسط آنهاست. و ثعلبى از عايشه و او از پيغمبر اكرم ٦ نقل مى‌كند كه آن حضرت فرمود با فضيلت‌ترين نمازها نزد خداوند نماز مغرب است خدا از شخص مسافر و كسى كه در وطن خويش است يك جور خواسته است (يعنى نماز مغرب در سفر هم همان سه ركعت است و قصر نميشود).

خداوند با نماز مغرب (يعنى با داخل شدن وقت مغرب) شب را شروع و به روز پايان ميدهد. كسى كه نماز مغرب را بخواند و بعد از آن نيز دو ركعت (نافله) بجا آورد خداوند در بهشت قصرى براى او بنا مى‌كند و كسى كه بعد از نماز مغرب چهار ركعت (نافله) بخواند خداوند گناه بيست يا چهل سال او را مى‌بخشد.

٤- بعضى گفته‌اند مراد از آن، نماز «عشاء» است چه آن ميان دو نمازى واقع شده (مغرب و صبح) كه كم نمى‌شوند و از پيغمبر ٦ نقل شده كه فرمود هر كس نماز عشاء را با جماعت بخواند مانند اين است كه نصف شب را به عبادت پرداخته باشد.

و كسى كه نماز صبح را با جماعت بجا آورد مانند كسى است كه تمام شب را به عبادت بپايان رسانيده باشد.

٥- مقصود از نماز وسطى نماز «صبح» است از معاذ، ابن عباس، جابر بن عبد اللَّه، عطا، عكرمه، مجاهد، شافعى. اينان مى‌گويند براى اينكه نماز صبح ميان نمازهاى شب و نمازهاى روز واقع شده و ميان نور و تاريكى قرار گرفته و آن نمازى است كه بدون نماز ديگر واجب است بنا بر اين متوسط بين نمازهايى است كه با هم واجب مى‌باشند و آيه:

(وَ قُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كانَ مَشْهُوداً)[١] (يعنى نماز صبح را بجاى آور چه نماز صبح مورد گواهى فرشتگان است)

[١]- آيه ٧٨ از سوره اسراء