ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٨٤ - داستان تابوت

بيان آيه ٢٤٨

شرح لغات:

تابوت: (صندوق) لغت بيشتر مردم عرب است و «تابوه» لغت انصار.

سكينة- آرامش و از ماده «سكون» گرفته شده است.

تفسير:

(وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ‌): (پيامبرشان بآنان گفت) علامت و نشانه كسى را كه خداوند او را پادشاه شما نموده و دليل بر پادشاهى‌اش اينست كه:

(أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ‌): (اينست كه بياورد براى شما صندوقى را) اين قسمت از آيه، دليل است بر اينكه آنان به پيامبرشان گفته‌اند اگر پادشاهى او بدستور خدا و از طرف اوست بايد نشانه‌اى كه گواه درستى او باشد بياورد و از اين جهت پاسخ بالا بآنها داده شد.

داستان تابوت:

على بن ابراهيم در تفسيرش از امام محمد باقر ٧ نقل كرده است كه آن حضرت فرمود: مراد از «تابوت» آن صندوقى است كه خداوند براى مادر موسى فرستاد كه موسى را در آن گذاشت و به دريا انداخت و اين تابوت نزد بنى اسرائيل بسيار محترم و با ارزش بود و بدان تبرك مى‌جستند تا وقتى مرگ موسى فرا رسيد و آن حضرت لوح‌هاى تورات و زره و آنچه از آثار نبوت داشت در آن گذاشت و بهنگام وصيت آن را به يوشع بن نون سپرد.

تا وقتى اين تابوت در دست بنى اسرائيل بود از عزت و عظمت برخوردار بودند ولى بعلت بى‌اعتنا شدن آنان نسبت به تابوت تا آنجا كه بچه‌ها در كوچه با آن بازى ميكردند، خداوند تابوت را از آنها گرفت.