ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٨٦ - تفسير

صدقه نمى‌دهد مقصودش اينست كه مال او زياد شود از اين رو خداوند عالم يادآورى ميكند كه ربا موجب نقصان مال ميگردد نه اينكه سبب زيادى آن شود و بر خلاف آن، صدقه سبب زياد شدن مال ميگردد و هرگز موجب كم شدن مال نخواهد شد(وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ) يعنى هر كسى كه نعمتهاى خدا را كفران كند به اينكه ربا را حلال بداند و در گمراهى خويش كوشش كند و دائماً در گناه خود (در رباخوارى) باشد مورد غضب خداوند مى‌باشد.

سؤال- چرا خداوند نفرموده است «هر كافرى» زيرا هر كس كه ربا را حلال بداند كافر خواهد بود؟

پاسخ- اگر كسى ربا را حلال بداند و پى در پى بدان اقدام كند پيوسته بكفر خود مى‌افزايد ولى اگر معتقد به حلال بودن آن باشد ولى مرتكب آن نگردد اگر چه كافر مى‌باشد ولى مانند دسته اول نيست بنا بر اين جامع ميان هر دو اينست كه خداوند آنها را دوست نداشته و مورد غضب او هستند و اگر كلمه «كافر» مى‌فرمود شامل هر دو نمى‌گشت.

و از پيغمبر اكرم ٦ نقل شده كه فرمود: بر مردم زمانى خواهد آمد كه كسى نمى‌باشد كه در ميان آنها رباخوار نباشد و اگر هم كسى ربا نخورد گرد و غبار آن بر رويش خواهد نشست.