ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٦٧ - تفسير

مى‌گويد خداست كه روزى ميدهد و اوست كه با عدالت با بندگانش رفتار مى‌كند و در كارش ستم نيست.

(الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ) تفسير آن گذشت.

و ضمناً در اين آيه فضيلت دانش و دانشمند نيز بيان شده است زيرا از ميان بندگانش فقط دانشمندان را انتخاب كرده و گواهى آنان را در رديف گواهى فرشتگان قرار داده است و مراد از اين علم، خداشناسى و علوم دينى است چون شهادت در همين علم مى‌باشد.

و از جمله رواياتى كه در فضيلت دانش و دانشمند وارد شده اين است كه جابر بن عبد اللَّه مى‌گويد: پيغمبر اسلام ٦ فرمود: عالمى كه يك ساعت در كتابش نظر كند بهتر است از عبادت عابدى كه هفتاد سال خدا را عبادت نمايد و انس بن مالك از حضرت رسول نقل كرده كه فرمود: دانش بياموزيد كه آموختن آن حسنه است و گفتگوى آن تسبيح است و بحث درباره آن جهاد مى‌باشد و ياد دادن آن صدقه و يادآورى آن باهلش باعث نزديكى بخداست. زيرا دانش بيان كننده حلال و حرام و نشان دهنده بهشت و دوزخ است و در وحشت، انيس، و در غربت، رفيق، و در خلوت، هم صحبت، در خوشيها و سختيها راهنما، در مقابل دشمنان، اسلحه و سبب آشنايى با غريبان است و خداوند دانشمندان را برتر از ديگران نموده كه در كارهاى نيك رهبر مردمند و مردم از رفتار و گفتارشان پيروى مى‌كنند. فرشتگان آنان را دوست دارند و پرهاى خود را به ايشان مى‌مالند و در نماز براى آنان طلب آمرزش مى‌كنند و هر تر و خشكى براى آنان طلب آمرزش مى‌نمايد.

حتى ماهيان دريا و غير ماهيان و چهارپايان و درندگان زمين، آسمان و ستارگان براى آنان درخواست آمرزش مى‌كنند، بدانيد دانش زنده كننده دلها و روشنى چشمان و قوت بدنها است و بندگان را بمرتبه آزادگان و بمقام پادشاهان مى‌رساند، فكر در مطالب علمى داراى پاداش روزه است گفتگوى درباره آن پاداش شب زنده‌دارى را دارد.

زيرا بواسطه علم، حلال از حرام شناخته مى‌شود و در اثر علم، صله ارحام مى‌شود. دانش‌