ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٦٥ - تفسير

بيان آيه ١٨- ١٩

لغت:

شهادة- خبر دادن از چيزى است كه با چشم ديده باشد يا در حكم ديدن است.

الدين- مراد از دين در اينجا فرمان بردارى است و اصلش از پاداش است و دين نيز بهمين معنا است زيرا پاداش است كه بايد ادا نمود.

اسلام- از سلم گرفته شده است يعنى داخل شدن در سلامتى و كسى كه اسلام بياورد در سلامتى داخل مى‌شود، و ممكن است اسلام از تسليم باشد چون تسليم بر اوامر خداوند مى‌شود و تسليم نيز از سلامتى و رهايى از فساد است و از آنجا كه آيين اسلام سبب مى‌شود كه مردم بوسيله عبادات و كارهاى نيك از انحراف و فساد در امان باشند لذا به آن اسلام گفته‌اند.

اسلام و ايمان از نظر ما (شيعه) بيك معنى است زيرا ما معتقديم كه ايمان از چيزهايى است كه در قلب و درون ثابت است و كارى با اعضاء ظاهر ندارد و اسلام نيز همين است ولى معتزله مى‌گويند ايمان عبارت است از واجباتى كه بوسيله اعضاء و جوارح انجام مى‌يابد بنا بر اين در اول سوره بقره توضيح اين مطلب داده شده است.

اختلاف- اختلاف در دين يعنى روش يك نفر بر خلاف روش ديگرى باشد.

بغى- از نظر معناى لغوى درخواست بزرگى است بوسيله ستمگرى.

تفسير:

از آنجا كه در آيات پيش خداوند صفات پيروان دين را بيان كرد اكنون بدنباله آنها اوصاف خود دين را يادآورى مى‌كند.

(شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ) خداوند از راه شگفتيهاى آفرينش و ابتكارات حكيمانه خود كه همانند شواهد و گواهان زندگى هستند بر يكتايى خود خبر مى‌دهد.