ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٣١ - تفسير

بيان آيه ٦

شرح لغات:

يصوركم: صورت ميدهد شما را و تصوير صورت و شكل دادن به چيزى است در تركيب بندى آن كه قبلا آن صورت را نداشته است و اصل آن از «صاره» مى‌باشد كه بمعناى «آن را بسوى چيزى گرداند» است.

ارحام: رحم‌ها و اصل آن از ريشه «رحمت» است و چون رحم سبب عاطفه‌ها و مهرهاست به اين نام موسوم شده.

يشاء: بخواهد از مشيت كه بمعناى خواست و اراده است.

تفسير:

(هُوَ الَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي الْأَرْحامِ كَيْفَ يَشاءُ) او كسى است كه شما را در رحم‌ها بهر كيفيت و صفتى كه بخواهد مرد، زن، زيبا، زشت، بلند و كوتاه مى‌آفريند و صورت ميدهد.

(لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ). نيست خدايى جز او كه در سلطنت و قدرتش، عزيز و در افعالش حكيم است.

اين آيه دلالت بر يكتايى خداوند و قدرت و حكمت او دارد زيرا اوست كه بدون هيچ وسيله و آلتى بچه را در رحم مادر مى‌آفريند و در آن غرايز و قوايى عالى قرار ميدهد و از نظر هر عاقلى اين مطلب قطعى است كه اگر تمام مردم عالم جمع شوند و بخواهند از آب، مگسى بيافرينند و به آن صورتى دهند كه همه ببينند نمى‌توانند و راهى هم به آن ندارند پس چگونه مى‌توانند بچه را در رحم، خلق و ايجاد كنند و اين نوع استدلال از امام صادق نقل شده است.