ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٥١ - تفسير

بيان آيه ٢٦٦

شرح لغات:

جنة: باغ پر درخت و اصل اين كلمه بمعناى پوشيدن است و چون درخت زياد روى زمين را مى‌پوشاند باين مناسبت بآن «جنت» گفته‌اند.

نخيل: درخت خرما.

اعناب: جمع عنب- انگور.

تحت: زير.

الانهار: جمع نهر.

كبر: پيرى و بزرگى و حالت زيادتى بر مقدار ديگر و فرق بين دو كلمه كثير و كبير اينست كه كثير، تكرار و اضافه شدن عدد است در حالى كه «كبير» چنين نيست.

اصابها: رسيد بآن و مصدر آن «اصابة» بمعناى رسيدن و واقع شدن بر هدف و مقصد است.

ضعفاء: ضعيفان و ناتوانان.

اعصار: غبارى كه مى‌پيچد بين زمين و آسمان يعنى گردباد.

تتفكرون: بينديشيد- از فكر كه بمعناى بنظر آوردن خاطرات و محفوظات ذهن است.

تفسير:

(أَ يَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَنْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ) آيا دوست دارد يكى از شما براى او باغى باشد از درخت خرما و انگور كه نهرها از زير درختان جارى و همه گونه ميوه داشته باشد.

(وَ أَصابَهُ الْكِبَرُ) و پيرى باو رسيده باشد(وَ لَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفاءُ) و براى او فرزندانى‌