ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٩ - تفسير

حضرت فرمود اينست كه بايد از شوهر اطاعت كند نافرمانى او نكند بدون اجازه شوهر از خانه چيزى صدقه ندهد حتى بدون اذن روزه مستحبى نگيرد، اگر ميل آميزشى باو پيدا كرده مانع او نشود، بدون اجازه شوهر از خانه خارج نشود زيرا اگر بدون اذن او بيرون رود تا هنگامى كه بازگردد ملائكه آسمان و فرشتگان زمين و ملائكه رحمت و ملائكه غضب او را لعنت مى‌كنند.

پس آن زن عرض كرد يا رسول اللَّه چه كسى به زن بيش از هر كس حق دارد فرمود شوهر او.

عرض كرد آيا من همانند آن حقوقى كه شوهر بر من دارد بر او حق ندارم؟

حضرت فرمود نه و باندازه يك صدم حقوقى كه شوهر بر تو دارد تو بر او حق ندارى.

آن زن گفت بحق آن خدايى كه تو را بحق فرستاده است من هرگز خود را در اختيار كسى قرار نداده و شوهر نخواهم نمود.

پيغمبر اكرم فرمود اگر بنا بود كسى را دستور دهم كه بفرد ديگرى سجده كند حتماً امر ميكردم كه زن بشوهر خود سجده كند.

(وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ) (خدا عزيز و حكيم است) يعنى قدرت دارد كه هر چه را خواست منع كند و كسى نميتواند او را از كارش منع نمايد او، بر هر چيزى غالب است و چيزى نميتواند بر او غالب گردد آنچه حكمت و مصلحت اقتضا كند آن را انجام ميدهد.

بعضى گفته‌اند زنى كه پيش از عمل جنسى طلاق داده شده باشد و زن باردارى كه طلاق داده شده از اين آيه نسخ شده است بآيه:(فَما لَكُمْ عَلَيْهِنَ‌)[١]( مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَها) (زنانى كه قبل از عمل جنسى طلاق مى‌دهيد عده‌اى بر آنها نيست) و بآيه:(وَ أُولاتُ الْأَحْمالِ‌)[٢]( أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ) (زنانى كه باردارند عده آنها اينست كه بارشان را بگذارند).

بعضى گفته‌اند كه اين دو صورت از آيه بالا تخصيص خورده‌اند همانطور كه در آغاز تفسير آيه بيان كرديم.

[١]- احزاب آيه ٤٩

[٢]- طلاق آيه ٤