نگاهی گذرا به حقوق بشر از دیدگاه اسلام - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٣٢ - ٣ تفاوت حقوقي در مسائل خانوادگي

همسرانى آفريد تا بدانها آرام گيريد و ميان شما دوستى و مهربانى نهاد». و آيه كريمه «وَاللّهُ جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَجَعَلَ لَكُم مِّنْ أَزْوَاجِكُم بَنِينَ وَحَفَدَةً؛[١] خداى متعال برايتان از جنس خودتان همسرانى ساخت و برايتان از همسرانتان فرزندان و نوادگان پديد آورد». البته مفاد دو آية شريفه اين نيست كه خداى متعال زن خاصى را براى مردى خاص يا مرد معيّنى را براى زنى معيّن آفريده است، بلكه منظور اين است كه جنس هر يك را براي ديگري خلق كرده است. اين گونه آفريدن مرد و زن براى اين است كه زوج يعنى جفت هم شوند. پس زوجيت مرد و زن در نظام تكوين مورد عنايت است که آثار فراواني بر آن مترتب مي‌شود. نخستين اثر زوجيت ارضاي غريزة جنسى زن و مرد است كه در آية نخست با تعبير «لتسكنوا اليها» بدان اشاره شده است. چون طبيعت اين غريزه به گونه‌اى است كه توسط جنس مخالف ارضا مى‌شود، مرد فقط در اثر ارتباط با زن بصورت طبيعي اشباع مى‌گردد و به سكون و آرامش مى‌رسد و زن نيز فقط در اثر تماس با مرد احساس آرامش مى‌كند. دومين اثر زوجيت، عاطفة خاصى است كه ميان زن و شوهر پديدار مى‌شود و در آية اول از آن به «مودة و رحمة» تعبير شده است. مسلّماً هر انسانى اعم از مرد يا زن داراى عواطف متعدد و گوناگوني است. مثلاً يك مرد مؤمن عاطفة خاصى به همة مؤمنان اعم از مرد و زن دارد و يك زن مؤمن به همة مؤمنان زن يا مرد عاطفه‌اى خاص در خود مى‌يابد. اما از ميان همة عواطف عاطفه‌اى هست كه جز در ميان دو همسر پديدار نمى‌شود و مادامي كه پيوند زناشويى برقرار نشود، اين عاطفه نيز به وجود نمي‌آيد. اين عاطفه موجب مى‌شود كه رابطة زن و مرد فقط به ارضاي غريزة جنسي محدود نشود، بلكه همديگر را همچنان بخواهند و دوست بدارند تا با هم بمانند و كانون خانوادگى از هم نپاشد. به عبارت ديگر، خداى متعال براى آنكه خانواده به عنوان يك نهاد بسيار اساسى و مهم اجتماعى تشكل پيدا كند و پايدار بماند تا نسل بشر منقرض نگردد، دو وسيله ايجاد كرده است كه هر دو تضمين‌كننده دوام