نگاهی گذرا به حقوق بشر از دیدگاه اسلام - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٣١ - ٣ تفاوت حقوقي در مسائل خانوادگي

آنها دست به گريبان است، در خانواده البته با ابعادى كوچكتر وجود دارد بنابراين، با به سامان آمدن اوضاع و احوال خانواده اعضاى آن هم خود اصلاح مى‌شوند و هم تا حد فراوانى براى بهبود بخشيدن به امور و شئون اجتماعى آمادگى كسب مى‌كنند. اين همه اهتمام به مسائل خانوادگى را با بى‌اعتنايى جوامع كنونى غرب به خانواده مقايسه كنيد.

از ديدگاه اسلامى، مرد و زن همان گونه كه به لحاظ تكويني و طبيعي نمى‌توانند مستقل از هم باشند، از لحاظ تشريعى نيز نبايد بي‌ارتباط باشند. اختلافات تكوينى و طبيعى مرد و زن در طرح خلقت و نظام آفرينش مورد توجه بوده است. تكوينيات مرد و زن به گونهاى است كه گويى اين دو براى هم آفريده شده‌اند: هيچ كدام بي‌نياز از ديگري نيست، زيرا اولاً: غريزة جنسى مرد با برقرار شدن ارتباط جنسى وى با زن ارضا مى‌شود و زن نيز غريزة جنسى خود را توسط مرد اشباع مي‌كند؛ ثانياً: اگر زن نباشد توالد و تناسلى امكان‌پذير نمى‌شود، همچنان‌كه بدون مرد هم اين امر صورت نمى‌پذيرد؛ ثالثاً: امور و شئون جامعه به گونه‌اى است كه تصدى همة آنها توسط مردان يا زنان ممكن نيست؛ بعضى از آنها بيشتر جنبة عاطفي دارد و برخى تعقل بيشترى مى‌طلبد. پس تدبير و ادارة جامعه جز با حضور و مشاركت هر دو ممكن نيست. خلاصه آنكه دقت در نظام تكوين نشان مى‌دهد كه گويا هر يك از مرد و زن نيمى از يك موجود كامل است و تماميت هر كدام از آنان در گرو پيوند با ديگرى است. براى ادامة نسل بشر و تشكيل جامعه و تكامل فردى و اجتماعى بشر، وجود و ارتباط زن و مرد ضرورت دارد.

در قرآن كريم چندين آيه بر اين دلالت دارد كه مرد و زن مكمل يكديگرند و براى هم خلق شده‌اند، از جمله آية شريفة: «وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً؛[١] يكى از نشانه‌هاى او (= خداى متعال) اين است كه برايتان از جنس خودتان