نگاهی گذرا به حقوق بشر از دیدگاه اسلام - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٢١ - نظامنامه حقوق و تكاليف بشر

براى ادراك و نقد و بررسي اين‌گونه آرا و عقايد را ندارند و شرايط نيز همواره چنين نيست كه متفكران و دانشمندان بتوانند آرا و عقايد مزبور را براى آنان تبيين نمايند و موارد اشتباه و مغالطة آنها را براي مردم مشخص سازند و به اين ترتيب، مردم را از فريب و اشتباه و انحراف و گمراهي مصون دارند. از اين رو، دولت موظف است كه زمينه‌هاي نفوذ و گسترش آرا و عقايد انحرافي در جامعه را از بين ببرد، تا مردم بتوانند در مسير صحيح تكامل و انسانيت گام بردارند.

در عين حال، مصلحت اقتضا دارد كه افكار گمراه كننده در مجامع و انجمن‌هاى علمى و دانشگاهى، مورد بررسى و پژوهش واقع شود. اين امر سبب مى‌شود كه انديشمندان و علماى جامعه، در اثر آشنايى با انديشة صاحبان مكاتب و مذاهب ديگر، هم بر وسعت و عمق معلومات و انديشه‌هاى خود بيفزايند و هم به حقانيت مكتب و مذهب خود و بطلان ساير مكاتب و مذاهب بيشتر پي ‌ببرند. در نتيجه با ايمان قوي و دانش كافي مي‌توانند در برابر تهاجم فكرى و فرهنگى مخالفان و دشمنان با بهترين و مؤثرترين شيوه از مرزهاي عقيدتي و ارزش‌هاي ديني دفاع كنند.

اصل محدوديت ترويج و اشاعة افكار و عقايد، در نزد همگان امري پذيرفته است. هر جامعه‌اي نفوذ و گسترش برخي انديشه‌ها را به صلاح نمي‌داند و بر اين اساس از گسترش و نفوذ آنها پيشگيري مي‌كند. فرق ما با ديگران يكى در تعيين مصاديق افكار و آراي فاسد كننده و زيان آور است، و ديگر اينكه آنان هيچ‌گونه دليل عقلانى و موجّه براى محدوديت‌هايى كه ايجاد مى‌كنند ندارند، در حالى كه ما هم براى حقوق و آزاديها و هم براى تكاليف و محدوديتها دليل خردپسند و روشن داريم. ما معتقديم همة حقوق و تكاليف بايد به اذن الهى مبتني بر مصالح و مفاسد واقعى منتهي شود. بنابراين، برخلاف مصلحت انسان‌ها نمى‌توان حقى را ثابت كرد و انحراف انسان‌ها از مسير حق و حقيقت بر خلاف مصالح آنهاست. آموزش عقايد و احكام دين و مذهب حق و هر