نگاهی گذرا به حقوق بشر از دیدگاه اسلام - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٣٧ - الف) وظايف زن

٢. تقسيم كار

اسلام به منظور استحكام بنيان خانواده نوعي تقسيم كار ميان زن و مرد را توصيه مي‌كند و هر كدام را سفارش به اموري مي‌كند كه از وي بهتر ساخته است. اين تقسيم وظايف در تقويت و استحكام خانواده تأثير بسزايي دارد. به حكم عقل در هر زندگي جمعى كوچك يا بزرگ بايد هر كارى به كسى سپرده شود كه مي‌تواند آن را بهتر از ديگران انجام دهد. اين بهترين روش براي تأمين مصالح زندگي جمعي و فردي است.

حكمت الهى اقتضا دارد كه مصالح اعضاى يك خانواده از بهترين راه استيفا شود. بنابراين، طبيعى است كه خداى متعال از هر يك از زن و شوهر كارهايى را بخواهد كه توانايي انجام آنها در او بيشتر باشد. بدون شك هر يك از زن و مرد در برابر تكاليف و مسئوليتهايى كه بر عهده دارد، حقوق و اختياراتى نيز خواهد داشت.

الف) وظايف زن

حمل و باردارى وظيفه‌اي است كه به حكم تكوين، نه به امر شرع، بر عهدة زن نهاده شده است و از اين رو خارج از محل بحث است. رضاع و شيردهى به لحاظ اينكه از شخص پدر بر نمى‌آيد، همانند باردارى است، در عين حال، زن مى‌تواند به فرزند خود شير بدهد يا ندهد. بنابراين، بايد ديد كه حكم شرع در اين باره چيست. ناگفته پيداست كه نياز كودك به شير مادر چنان نيست، كه زندگي‌اش وابسته به آن باشد، اما دانشمندان و كارشناسان در اين حقيقت اتفاق نظر دارند كه بهترين خوراك براي كودك شير مادر است، پس اقتضاى طبيعت اين است كه هر مادري به فرزند خودش شير بدهد. در عين حال، خداى متعال، مادر را به اين كار توان‌فرسا الزام نفرموده است، بلكه وى را بدين كار توصيه اخلاقى كرده است: «يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ لِمَنْ أَرادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ؛[١] مادران