نگاهی گذرا به حقوق بشر از دیدگاه اسلام - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٥٥ - فلسفه ازدواج

١. داشتن فرزند

از آياتى كه به فرزندآورى زنان اشاره دارد و مي‌توان از آن تشويق مردان به تكثير فرزندان را نيز استفاده کرد، اين آية شريفه است: «نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ فَأْتُواْ حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ؛[١] زنانتان كشتزار شمايند؛ به كشتزارتان هر گاه و از هر جا كه خواستيد در آييد».

آية شريفه متضمن دقائق و لطايفي است، از جمله اينكه مرد حق دارد كه در زندگى زناشويى خواهان فرزند و افزايش فرزندان باشد و از همسر خود براى اين منظور بهره‌بردارى كند. در برابر، زن حق ندارد كه از بچه‌دار شدن شوهر خود و نيز از مقدمات آن جلوگيرى كند؛ چراکه فرزند ثمرة زندگى زناشويى است و مرد را نمى‌توان از آن محروم كرد.

٢. ارضاي عواطف و غرايز

قرآن کريم نقش و کارکرد زن و مرد را چنين بيان مي‌کند: «هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ؛[٢] ايشان (زنان) پوشش شمايند و شما پوشش ايشانيد». بر اساس نظر مفسران، تعبير لباس که در آية شريفه به کار رفته، در بردارندة نکته‌هاي مهم و ظريفى است. لباس دست‌كم سه نياز انسان را برآورده مي‌كند: او را از آزار سرما و گرما محفوظ مى‌دارد، عورتين و هر موضع ديگر بدن را كه شخص دوست ندارد ديگران آن را ببينند از ديد ساير انسان‌ها مي‌پوشاند، و انسان را زيباتر و برازنده‌تر مى‌نمايد. زن و مرد نيز چنين رسالتي دارند: يكديگر را از در افتادن به واديهاى پر خوف و خطر اجتماعى مصون مى‌دارند، با ارضاي غريزة جنسى همديگر را از دچار شدن به عيوبى ناشي از ناپاكى و آلوده‌دامنى حفظ مي‌كنند و يكديگر را به صفات حجب و حيا و عفت و عصمت مى‌آرايند. اين منافع طرفينى فقط با ازدواج زن و مرد تأمين مي‌گردد.