پاسخ استاد به جوانان پرسشگر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٢٥ - پرسش
خود از دين را مطلق كند و از ديگران بخواهد همانگونه كه او دين را مىشناسد و فهم مىكند، آنها نيز فهم و درك كنند. گرچه بين دو قرائت تضاد و يا تناقض وجود داشته باشد. چون معرفتها و شناختها قبض و بسط دارند و فراخ و وسيع يا محدود و تنگ مىگردند، تا آنجا كه ممكن است يكى از قرائتها و شناختها در يك طرف باشد و قرائت ديگرى در طرف نقيض قرائت اوّل قرار گيرد. مثلا : يك قرائت از اسلام اين باشد كه «خدا يكى است» و يك قرائت ديگر هم اين باشد كه «خدا يكى نيست» بلكه دوتا، سه تا و يا هزارتاست!
ممكن است امروز كسى يك گزاره دينى را اثبات كند و فردا ديگرى همان گزاره دينى را نفى كند، منشأ اين تفاوتها اين است كه دين واقعى در اختيار ما نيست و آنچه در اختيار ماست، معرفت ما از دين است و اين معرفتها و قرائتها نيز قابل تغيير هستند و نسبت به افراد نيز مختلف و متفاوت مىگردند.