پاسخ استاد به جوانان پرسشگر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٥٣ - پرسش

نداشتيم، ديگر هيچ يك از شرايط در حاكم معتبر نيست، نه شرط فقاهت و علم معتبر است و نه تقوا و مديريت و هر كسى مى‌تواند خودش را كانديداى حكمرانى بر مسلمين كند و وقتى اكثريت مردم او را پذيرفتند حاكميت او معتبر و نافذ مى‌گردد، مورد قبول نيست و بر اصل «همه يا هيچ» مبتنى است كه در ديدگاه اسلامى هيچ توجيهى ندارد و فقط گاهى از سوى برخى از روشنفكرانى مطرح مى‌شود كه برداشت سطحى و اندكى از اسلام دارند و برداشتهاى خود از اسلام را با آموزه‌هاى فرهنگ غربى درهم آميخته و دچار التقاط شده‌اند و در هنگام طرفدارى از مدل دموكراسى عملا نشان داده‌اند كه تز «همه يا هيچ» را پذيرفته‌اند.

قاعده عقلايى فوق در همه امور اجتماعى و همچنين مسأله حكومت و حاكم جارى است و از نظر همه عقلا ـ اعم از مسلمان و غير مسلمان ـ پذيرفته است و مستند آن حكم عقل است و نياز به دليل شرعى ندارد و خود عقل مستقلا درك مى‌كند كه در صورت محروم بودن از معصوم و شخص ايده‌آل براى حكومت، بايد كسى را برگزيد كه شبيه‌ترين انسانها به معصوم باشد و مرتبه صلاحيت او به مرتبه معصوم نزديكتر است.