به جاى خدا خواهد نشاند و زندگى خود را به همين دنيا، و هدفش را التذاذ هر چه بيشتر مادى تعريف خواهد كرد كه هيچ قيدى از جمله «دين» حق محدود كردن او را ندارد. اينعوامل بهمراه نهضت اصلاح دينى مارتين لوتر (= پروتستانتيسم) باعث شكل‌گيرى و گسترش سكولاريزم و انديشه جدايى دين از سياست در مغرب زمين شد و پس از رنسانس به اوج خود رسيد.

اما دين اسلام با منشور جاويد آن‌؛ يعنى قرآن كريم، و گنجينه عظيمى از معارف بلند، دين كامل و زنده و پويايى است كه برنامه زندگى‌ساز بشر تا انجام تاريخ است و تعاليم و سيره عملى اولياى دين و علماى راستين به گونه‌اى بوده است كه هرگز قابل مقايسه با مسيحيت و عملكرد بزرگان آن نيست. از اين‌رو، پس از آن كه قدرت‌هاى شيطانى و سلطه‌جوى برخاسته از فرهنگ غرب پديدار شدند و در صدد تسخير جهان برآمدند، دين اسلام را مانع عمده در راه بهره‌كشى و قدرت‌طلبى خويش در جوامع اسلامى ديدند و دانستند كه قدرت و توسعه اسلام اساس آنها را تهديد مى‌كند. لذا تلاش وسيعى را براى تهى كردن اسلام از معناى اصلى خود و حذف آن از صحنه اجتماع و سياست انجام دادند و در اين راستا به هدايت و حمايت افراد ناآگاه و فريب‌خورده و جريان‌هاى وابسته پرداختند.

در اوان حكومت قاجاريه، همراه با تهاجم فرهنگ غرب به جوامع اسلامى، عده‌اى از دانش‌آموختگان فرنگ كه فريفته آن ديار شده و در برابر زرق و برق تمدّن غرب خود را باخته بودند پس از بازگشت درصدد برآمدند تجربه دين‌زدايى غرب را در جهان اسلام هم بيازمايند و با همراهى گروهى ناآگاه و برخى افراد بى‌بندوبار، كه شرايط جامعه اسلامى براى آنان قابل تحمّل نبود، و نيز غرض‌ورزان دين‌ستيز شروع به ترويج انديشه جدايى دين از سياست و حذف دين از عرصه باور مردم نمودند. اوج اين حركت در نهضت مشروطيّت و به دار آويختن شيخ شهيد، شيخ فضل الله نورى(رحمه الله)، خود را نشان داد.

على‌رغم تمام فعاليت‌هاى دشمنان و دورنگاه‌داشتن دين از صحنه‌هاى اجتماعى و جايگاه واقعى آن، نفوذ و تأثير اسلام بر جوامع اسلامى هرگز رو به افول ننهاد و اين امر غرب و غربزدگان را به سختى مى‌آزرد و آنها را وامى‌داشت تا با انگيزه‌هاى دنياپرستانه خود هر بار به گونه‌اى به ستيزه با دين روى آورند تا آثار دين را از جامعه و عقل و دل مسلمانان برچينند.