(إكرام الميت دفنه) قال في المقاصد لم‌أقف عليه مرفوعا و إنما خرجه ابن أبي‌الدنيا من جهة أيوب السختياني قال كان يقال من كرامة الميت على أهله تعجيله إلى حفرته[٢٧٧]؛ (إکرام المیت دفنه)، سخاوی در المقاصد[٢٧٨] گفته: من این حدیث را منتسب به رسول‌خدا[٢٧٩] نیافتم و فقط ابن‌ابی‌دنیا آن را از ایوب سختیانی نقل کرده که گفته: گفته شده که از وظایف بازماندگان میت دربارۀ به تکریم وی آن است که او را هرچه زودتر به قبرش برسانند [و او را دفن کنند].

چنانچه مشاهده می‌شود، این حدیث در میان اهل‌سنت به عنوان حدیثی معرفی شده که صرفاً مشهور به حدیث بودن است، اما سندی که آن را به رسول‌خدا منتسب کند، ندارد؛ لذا نمی‌تواند مؤید این باشد که شیخ صدوق آن را از مشایخ سنی خود أخذ کرده است.

٤. من‌لايحضره‌الفقيه، ج١، ص٢٣٧، ح ٧١٤:

وَ سَمِعَ النَّبِيُّ ٦ رَجُلًا يُنْشِدُ ضَالَّةً فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ قُولُوا لَهُ لَا رَدَّ الله عَلَيْكَ ضَالَّتَكَ فَإِنَّهَا لِغَيْرِ هَذَا بُنِيَتْ.

سند روایت در کتب اهل تسنّن چنین است:

(اخبرنا) الحسن بن ابي زيد الكوفي ثنا عبدالعزير بن محمد اخبرني يزيد بن حفصة عن محمد بن عبد الرحمن بن ثوبان عن ابيه عن ابي‌هريرة ان رسول الله ٦ قال إذا رأيتم من يبيع أو يبتاع في المسجد فقولوا لا اربح الله تجارتك وإذا رأيتم من ينشد فيه

[٢٧١]. المقنعه، ص٢٠٩.

[٢٧٢]. كشف الخفاء، ج١، ص١٦٨، ح٥٠٤.

[٢٧٣]. المقاصد الحسنة في بيان كثير من الأحاديث المشتهرة على الألسنة.

[٢٧٤]. اصطلاح «مرفوع» نزد اهل‌سنّت به حدیثی اطلاق می‌شود که به رسول خدا ٦ نسبت داده شده باشد: «ما أضیف إلی النبیّ من قول أو فعل أو تقریر.» ر.ک: تدریب الراوی، ج١، ص١٥٥.