مانند كتب اربعه و نهج‌البلاغه و آثار شيخ صدوق آمده و امام معمولاً بدون ذكر منبع از آن مصادر نقل مي‌كنند. رويكرد امام در انتخاب، فهم و تفسير اين احاديث، رويكردي عرفاني است.

امام خمینی; در نوشته‌ها و بيانات خود كمتر به منبع حديث اشاره مي‌كند، اما با كاوش در منابع حديثي مي‌توان دريافت كه بسياري از احاديث تفسیری غيرفقهي نقل‌شدة امام، در منابع اصلي شيعه موجود است. احاديث ذیل از اين دسته‌اند:

ـ حديث «قرب نوافل».[١٧٨]

ـ مَن اَخلَصَ لِلّهِ اَربَعينَ صَباحاً جَرَتْ يَنابيعُ الحِكمَةِ مِن قَلبِه عَلي لِسانِه.[١٧٩]

ـ فَتَجَلَّي سُبحانَه لَهُم في كِتابِه مِن غيرِ اَنْ يَكونُوا رَآهُ بِما أَراه.[١٨٠]

ـ مَثَلُ الْحَرِيْصِ عَلَى الدُّنْيا مَثَلُ دُوْدَةِ الْقَزِّ كُلَّمَا ازْدادَتْ مِنَ الْقَزِّ عَلى نَفْسِه لَفّاً كانَ أبْعَدَ لَها مِنَ الْخُرُوجِ حَتّى تَمُوتَ غَمّاً قالَ: وَ قالَ أبُوعَبْدِالله: أغْنَى الْغَنِيِّ مَنْ لَمْ‌يَكُنْ لِلْحِرْصِ أسيراً.[١٨١]

ـ كسى كه «قُلْ هُوَ الله أَحَدٌ» را يك مرتبه قرائت كند، ثلث قرآن را قرائت كرده و كسى كه سه مرتبه قرائت كند، قرآن را ختم نموده است.[١٨٢]

ـ افْضَلُ النّاسِ مَنْ عَشِقَ الْعِبادَةَ فَعانَقَها وَ احَبَّها بِقَلْبِه ....[١٨٣]

ـ أبَى الله أَنْ يُجْرِيَ الْأَشْيَاءَ إِلَّا بِأَسْبَاب....[١٨٤]

٢. منابع دست دوّم

بخشی از احاديثي كه امام خمینی ; از منابع و مآخذ شيعي نقل كرده‌اند، احاديثي خاص است كه در منابع حدیثی اولية اماميه يافت نمي‌شود و به نظر می‌رسد، از منابعی دیگر نقل شده‌اند که اكثراً غيرروايي بوده و بيش‌تر در زمرة كتاب‌هاي عرفاني، و اخلاقي و فلسفی جاي مي‌گيرند. از جملة اين آثار عبارتند از: برخي آثار عرفاني فيض

[١٧٤]. کافی، ج٢، ص٣٥٢، ح ٧ و ٨.

[١٧٥]. عیون اخبارالرضا، ج٢، ص٦٩.

[١٧٦]. نهج‌البلاغه، خ ١٤٧، ص ٢٠٤.

[١٧٧]. کافی، ج ٢، ص ٢١٦، باب ١١٦، ح ٧.

[١٧٨]. وسائل الشیعه الى تحصيل الشريعه، ج ٦، ص ٢٢٣.

[١٧٩]. همان، ج ١٠، ص ٨٣.

[١٨٠]. کافی، ج١، ص١٨٣.