الصالح نجم الدين ايوب سپردند. شجرالدرپس از رسيدن به قدرت با صليبيانى كه دمياط را در تصرف داشتند وارد گفت و گو گرديد و طبق توافقى كه به عمل آمد، لويى و همه كسانى كه از دوران «العادل» ايوبى به اسارت در آمده بودند، به ازاى پرداخت هشتاد هزاردينار آزاد گشتند و در مقابل، فرانسويها دمياط را تخليه كردند. لويى تعهّد كردكه هيچ گاه به سواحل اسلامى باز نگردد و مدت صلح ده سال تعيين گرديد «١».
صليبيها، مغولان و مسلمانان‌ از مباحثى كه در موضع جنگهاى صليبى لازم است بدان اشاره گردد، تهاجم مغولان به سرزمينهاى اسلامى در طى اين جنگها است. در دوره جنگ پنجم صليبى (سال ٦٠٨ ه) بود كه مغولان چونان سيلى بنيان كن به سوى سرزمينهاى اسلامى سرازير گشتند و آن را دستخوش نابودى و ويرانى ساختند. گزارشهاى تاريخى حاكى از آن است كه از سويى با وجود اعلام بى‌طرفى مغولان نسبت به اديان، نسبت به مسيحيان نرمى و تساهل بيشترى نشان مى‌دادند؛ و از سوى ديگر به دليل همسويى دو گروه متجاوز براى تصرف قلمرو مسلمانان و نيز گرايشهاى مسيحى برخى از حكمرانان مغول زمينه‌هايى براى همكارى ميان دو گروه نيز فراهم آمده بود. به ويژه آنكه ظهور مغولان، براى مسيحيان يادآور افسانه «كشيش يوحنا» بود؛ كه به آنها نويد مى‌داد روزگارى از سوى شرق شخصى با اين نام برمى‌خيزد و با كمك، يا بى‌كمك شاهان مغرب زمين، اسلام را ريشه‌كن و مشرق زمين را براى رسوخ دين مسيح آماده مى‌كند. «٢» نخستين اقدام مسيحيان براى ارتباط با مغولان و دعوتشان به مسيحيت به دوران پاپ اينوسنت چهارم باز مى‌گردد. وى در سال ١٢٤٥ م بر طبق تصميمى كه در شوراى مذهبى مسيحيان در سيون فرانسه تشكيل شد و با موافقت لويى نهم پادشاه فرانسه، دو هيئت‌