يادآور شد بيش از آنكه مسيحيان زندگى، مى‌گسارى و خوردن گوشت خوك را دوست مى‌دارند، مسلمانان به مرگ علاقمندند «١».
روميان گزينه سوم را انتخاب كرده آماده جنگ شدند. ابو عبيده نيز شهر را به محاصره گرفت. اين كار چهار ماه و به قولى يك سال به طول انجاميد و روميان بر اثر فشار گرسنگى تسليم شدند. ولى تسليم شهر را منوط به آمدن شخص خليفه كردند «٢».
ابو عبيده نيز طى نامه‌اى موضوع را به خليفه گزارش داد و او را مطمئن ساخت كه از سوى روميان نيرنگى در كار نيست. خليفه كه تا آن هنگام از مدينه بيرون نرفته بود، در انجام اين كار ترديد داشت. وى پس از رايزنى بزرگان مدينه سرانجام آماده عزيمت به بيت المقدس گرديد؛ و پس از انجام گفت و گوهاى لازم امان نامه‌اى را براى ساكنان آنجا نوشت، به اين شرح:
بسم الله الرحمن الرحيم. اين امان نامه‌اى است كه بنده خدا عمر، امير مؤمنان، به مردم بيت المقدس داده است. به آنان در جان و مال و كليساها و صليبهايشان و سالم و دردمندشان و به ديگر مردمى كه در آنند امان مى‌دهد. كسى در كليساى آنان سكونت نخواهد كرد و آن را ويران نخواهند ساخت و چيزى از آن و حدود آن و صليبها و اموالشان كاسته نخواهد شد. آنان را مجبور به ترك دين و آيينى نمى‌كنند و به هيچ كس از ايشان زيانى نخواهد رسيد و در بيت المقدس هيچ يهوديى همراه ايشان اسكان داده نخواهد شد. و بر مردم ايلياست كه همچنان جزيه بپردازند كه اهل ديگر شهرها مى‌پردازند و بر عهده ايشان است كه روميان و دزدان را از آن شهر بيرون كنند. هركس از آنان كه از بيت المقدس بيرون آيد تا هنگامى كه به جايگاه امنى برسد بر جان و مال خويش در امان خواهد بود. هر كس از ايشان كه در شهر بماند در امان است و بر اوست كه همان جزيه مردم بيت المقدس را بپردازد. هر كس از مردم ايليا هم كه بخواهد با روميان برود، مشروط بر اينكه پرستشگاه و صومعه خود را هم خالى كند، آنان هم بر جان و