فصل دوم: جغرافياى فلسطين و قدس‌ سرزمين فلسطين از سوى غرب به درياى مديترانه، از شمال به جمهورى لبنان، از شرق به رود اردن و جمهورى سوريه و از جنوب به شبه جزيره سينا- ى مصر- محدود مى‌باشد. از فلسطين گاه با عنوان سوريه جنوبى ياد مى‌شود، زيرا كه از لحاظ جغرافيايى بخشى از جنوب سوريه را تشكيل مى‌دهد. اين سرزمين از نظر جغرافيايى براى كشورهاى عربى حائز اهميت بسيار است، زيرا در قلب اين كشورها قرار دارد و در حقيقت به مثابه پلى است كه ممالك عربى آسيا را به سرزمينهاى عربى آفريقا متصل مى‌كند و راه ارتباط و اتصال جزيرة العرب به درياى مديترانه به شمار مى‌آيد «١».
فلسطين ٢٧٠٢٤ كيلومتر مربع وسعت دارد. از اين مقدار دو درياچه طبريه وحوله ونصف درياى مرده (بحرالميت)- كه متعلق به فلسطين است- ٧٠٤ كيلومتر مربع را به خود اختصاص داده‌اند و- ٢٦٣٢٠ كيلومتر مربع باقيمانده خشكى است «٢».
سرزمين فلسطين شهرها، بنادر، وآباديهاى فراوان دارد؛ كه جغرافى دانان و جهانگردان مسلمان به شرح و توصيف آنها همت گمارده‌اند. ياقوت حموى، جغرافى‌دان شهير اسلامى درباره فلسطين مى‌نويسد: «فلسطين آخرين ناحيه شام از سوى مصر و مركز آن بيت المقدس است. از مشهورترين شهرهاى آن عسقلان، رمله، غزه، ارسوف، قيساريه، نابلس، اريحا، عمان، يافا و بيت جبرون مى‌باشد». در تعيين حدودش گفته‌اند: فلسطين نخستين اجناد (مفرد