درس چهارم: مبانى نظرى ولايت فقيه‌ مقصود از مبانى نظرى ولايت فقيه، بررسى اين اصطلاح، دلايل مشروعيت و حاكميت، شرايط و اختيارات ولى فقيه است.
مفهوم ولايت‌ ولاء، ولايت (به فتح واو)، ولايت (به كسر واو)، ولى، مولى‌، اولى‌ و امثال اينها همه از ماده «ولى» (و، ل، ى) اشتقاق يافته‌اند. اين واژه از پراستعمال‌ترين واژه‌هاى قرآن كريم است كه به صورتهاى مختلف به كار رفته است. «١» راغب در مفردات آورده است كه معنى اصلى اين كلمه، قرار گرفتن چيزى در كنار چيز ديگر است، بگونه‌اى كه فاصله‌اى در كار نباشد. اين كلمه در مورد قرب و نزديكى- اعم از قرب مكانى و قرب معنوى- و نيز در مورد دوستى، يارى، تصدى امر و تسلط استعمال شده است. «٢» معناى اصطلاحى ولايت نيز از معناى لغوى آن دور نشده و به معناى سرپرستى، تصدى امر و زعامت و رياست مى‌باشد و گاهى نيز به منطقه تحت حكومت، ولايت گفته مى‌شود. «٣» مفهوم فقه و فقيه‌ واژه فقه به معناى فهميدن و درك كردن و تفقه به معناى تلاش و جستجو براى فهميدن و