امام خمينى (ره) بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران در مورد اجتماعى بودن اسلام مى‌فرمايد:
نسبت اجتماعيات قرآن با آيات عبادى آن، نسبت صد به يك هم بيشتر است. از يك دوره كتاب حديث كه حدود پنجاه كتاب است و همه احكام اسلام را دارد سه چهار كتاب مربوط به عبادات و وظايف انسان نسبت به پروردگار است، مقدارى از احكام هم مربوط به اخلاقيات است، بقيه همه مربوط به اجتماعيات، اقتصاديات، حقوق، سياست و تدبير جامعه است. «١» نگاهى اجمالى بر احكام و قوانين اسلام و بسط آنها در همه شؤون جامعه اعمّ ازاحكام عبادى و قوانين اقتصادى، حقوقى، اجتماعى و سياسى ما را براين واقعيّت آگاه مى‌سازد كه اين آيين آسمانى تنها در احكام عبادى و دستورات اخلاقى خلاصه نمى‌شود ... حتّى احكام عبادى اسلام كه همانا وظايف خاص بندگاه خدا در قبال آفريدگارشان است نيز عارى از عنصر سياست نيست. به عنوان نمونه در احكام صرفاً عبادى همچون نماز و حج نيز وجوه سياسى و اجتماعى مربوط به زندگى دنيا لحاظ شده است «٢» ازنماز به عنوان پايه دين و باز دارنده انسان از فحشا و منكر ياد شده است؛ يعنى نماز نقش بزرگى در اصلاح جامعه و برقرارى دين دارد و در اقامه آن به جماعت، تأكيد بسيارى شده است.
از امام صادق (ع) اين گونه نقل شده است.
«مَنْ تَرَكَها رَغْبَةً عَنْها وَ عَنْ جَماعَةٍ الْمُؤْمِنينَ مِنْ غَيْرِ عِلَّةٍ فَلا صَلاةَ لَهُ» «٣» هركس بدون علت، نماز جماعت و حضور در اجتماع مسلمانان را ترك كند، نماز (فراداى) او به درد نمى‌خورد.
همچنين امام رضا (ع) در مورد فضيلت و فزونى ثواب جماعت فرمود:
«فَضْلُ الْجَماعَةِ عَلَى الْفَرْدِ بِكُلِّ رَكْعَةٍ الْفا رَكْعَةٍ» «٤» برترى نماز جماعت بر فرادا هر ركعت برابر دو هزار ركعت است.