ايران؛ ديروز، امروز، فردا
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص

ايران؛ ديروز، امروز، فردا - نصرى، محسن - الصفحة ٢٢٩

مى‌گويد:

ايشان در هفته بيش از يك‌بار به كوهنوردى مى‌روند و اين برنامه كوهنوردى هم ساعت‌ها طول مى‌كشد و در بسيارى از موارد اتفاق مى‌افتد كه نماز صبح را بالاى كوه مى‌خوانند.[١]

ايشان خود در بيانى فرمود:

من در ايام كودكى و نوجوانى در كوچه با بچه‌ها واليبال بازى مى‌كردم؛ خيلى هم واليبال را دوست داشتم. الآن هم اگر بخواهم ورزش گروهى بكنيم- البته با بچه‌هاى خودم- به واليبال رو مى‌آوريم.[٢]

٧. ديدار از خانواده شهدا

حجت‌الاسلام گلپايگانى درباره ديدار مقام معظم رهبرى با خانواده شهدا مى‌گويد:

يكى از برنامه‌هاى ثابت ايشان ديدار با خانواده شهداست و اين ديدارها هم به صورتى برنامه‌ريزى مى‌شود كه خانواده خاصى از قبل اطلاع ندارد چه كسى به منزل آنها مى‌آيد. جالب اين است كه معمولًا از افرادى كه در پايين شهر اقامت دارند، انتخاب مى‌شوند؛ آنهايى كه در كوچه‌هاى باريك و نقاط دورافتاده شهر زندگى مى‌كنند.[٣]

حجت‌الاسلام رسولى محلاتى نقل مى‌كند:

روزى به اتفاق مقام معظم رهبرى به منزل يكى از شهدا رفتيم. برخلاف مرسوم، عده زيادى به استقبال آقا آمدند. آيت‌الله خامنه‌اى فرمودند: «چه كسى اين جمعيت را مطلع كرده است؟ قرار نبود مزاحمت براى كسى فراهم شود.» معظّم‌له وارد اتاق شدند و نشستند. چاى براى ايشان آوردند. آقا، چاى را ميل نكردند؛ ناراحتى در چهره ايشان مشهود بود.

پدر شهيد به آقا گفت: شما نگران نباشيد! از دفتر شما كسى ما را مطلع نكرده است. من ديشب حضرت امام (قدس سره) و فرزند شهيدم عليرضا را در خواب ديدم. آن دو خبر آمدن‌


[١]. على شيرازى، پرتوى از خورشيد، ص ١٩٨.

[٢]. مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام‌خمينى( قدس سره)، آب، آئينه، آفتاب، ص ٢٥.

[٣]. على شيرازى، پرتوى از خورشيد، ص ٩١.